Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Jules Chéret Museum of Fine Arts is gehuisvest in een villa gebouwd in Nice tussen 1875 en 1883, oorspronkelijk in opdracht van de Russische prins Léon Kochubey en zijn vrouw Elizabeth. Geïnspireerd door genoese en michelangelesque modellen, weerspiegelt dit door de Renaissance geïnspireerde Italiaanse huis de architectonische smaken in vogue onder de Europese aristocratie van die tijd. De prinses, moe van de bouwvertragingen, verkocht de onafgemaakte villa in 1883 aan de Amerikaanse entomoloog James Livingston Thompson, die het project afmaakte met de architect van Nice Constantin Scala. Na de dood van Thompson in 1897 veranderde de villa meerdere malen van hand voordat ze in 1925 door de stad Nice werd overgenomen om haar Museum voor Schone Kunsten te installeren.

Het museum opende in 1928 als Palais des Arts, Jules Chéret Museum, ter ere van de beroemde Niçois posterist. De collecties, gebouwd in 1860 uit een staatsdepot na annexatie van Nice County naar Frankrijk, zijn verrijkt met grote donaties van particuliere verzamelaars zoals Felix Ziem, Marie Bashkirtseff en Raoul Dufy. De villa, geclassificeerd als een historisch monument in 2023 voor zijn genoese maneristische gevels en daken, biedt een chronologische route: de begane grond exposeert werken van primitieve regionalen in de 18e eeuw (Van Loo, Fragonard), terwijl de vloer beschikt over academische, impressionistische en fawn schilderijen (Monet, Bonnard, Rodin).

De geschiedenis van het museum wordt ook gekenmerkt door uitzonderlijke legaten, zoals die van Aline Avigdor of Ethel Messias, evenals symbolische werken zoals het Zelfportret van Louise Catherine Breslau, nagelaten door haar metgezel Madeleine Zillhardt. Sinds 2023 heeft een partnerschap met het Musée d'Orsay zijn wetenschappelijke dimensie en nationale zichtbaarheid versterkt. De villa zelf, met de Belle Époque patio en de monumentale trap, illustreert de mix van artistieke en culturele invloeden die Nice in de late 19e eeuw vormde.

Alvorens een museum te worden, belichaamt de villa van Thompson (of Les Baumettes) de aantrekkingskracht van de Franse Rivièra voor Europese, Russische en Amerikaanse elites. Zijn architectuur, geclassificeerd in 1976 en vervolgens in 2023, getuigt van deze fascistische periode toen Nice een populaire bestemming werd, waarbij het Italiaanse erfgoed, Slavische invloeden en Franse moderniteit werden vermengd. De collecties daarentegen weerspiegelen deze diversiteit, met werken die variëren van oude meesters tot avant-garden van het begin van de twintigste eeuw, waardoor het museum een belangrijke plek is om de artistieke evolutie in de Provence-Alpes-Côte d'Azur te begrijpen.

Verzameling

Le musée doit sa collection à une succession de donations de collectionneurs privés : Félix Ziem, Fanny Trachel, Marie Bashkirtseff-mère, le baron Joseph Vitta, Madame Dufy, Maurice Fenaille, la famille Mossa, et plus récemment par les legs d'Aline Avigdor et d'Ethel Messiah, et par les amis de Michel de Tarnowsky.

Externe links