Historische monument classificatie 3 février 1930 (≈ 1930)
Registratie op officiële bestelling.
Années 1950
Archeologische ontdekking
Archeologische ontdekking Années 1950 (≈ 1950)
Bijwerken bij de sluiting van de Tilleuls.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Mozaïek (vervoerd naar het museum in Aix): inschrijving bij decreet van 3 februari 1930
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
De brontekst vermeldt geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het mozaïek van de Tilleuls, bekend als de zeegod, werd ontdekt in de jaren 1950 in Aix-en-Provence, op de Traverse de la Molle site. Gedateerd uit de derde eeuw, behoort het tot het Neder-Romeinse Rijk en wordt gekenmerkt door zijn samenstelling in tessen voornamelijk wit en zwart, versierd met donkerblauw glas in het haar van een goddelijk karakter. Vanaf het moment dat ze werd ontdekt, werd ze meegenomen naar het Musée du Vieil-Aix, opgericht in het hotel van Estienne-de-Saint-Jean, waar ze werd geïnventariseerd en bestudeerd ondanks soms precaire behoudsomstandigheden (vloeden in kelders).
Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 3 februari 1930, was het mozaïek het onderwerp van een vooronderzoek dat een over het algemeen bevredigende staat van instandhouding onthulde. Zijn iconografie, gecentreerd op een mariene figuur, suggereert een verband met oude sekten of mythologieën. Na decennia aan het Musée du Vieil-Aix werd het overgebracht naar het Gemeentelijke Archeologische Depot in afwachting van toekomstige restauratie. Zijn geschiedenis weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van oud erfgoed in stedelijke gebieden.
De technische beschrijving benadrukt het gebruik van het opus tessellatum, een karakteristieke Romeinse techniek, met tesseles van verschillende grootte. Het hoofd van de "zeegod," een centraal element, motiveerde zijn gewone naam. Hoewel het voor het transport gefragmenteerd was, werd het mozaïek gedocumenteerd door een compleet schema voordat het verplaatst werd. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van de Aixese vakmanschap onder Romeinse heerschappij, toegankelijk via de middelen van het stadhuis en erfgoed bases zoals Merimée.