Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kérouan windmolen, ook bekend als Kerouant Vras, ligt op een hoogte ten noordoosten van het dorp Buzec-Cap-Sizun, in een bosrijke omgeving minder dan een kilometer van de kust. Deze granieten molentoren, die typisch is voor Cap-Sizun en de Coastal Finistère, wordt gekenmerkt door zijn lage een verdieping structuur, conisch dak en twee zuid-noordse deuren. Binnen leidt een stenen trap naar de bovenverdieping waar elementen van het mechanisme overblijven, zoals de roterende as en het wiel, terwijl de grond in geslagen grond blijft. Een opmerkelijk kenmerk is de "staart" in eiken (lostenn), gebruikt om de vleugels gericht naar de wind, eenmaal manoeuvreerd door een ezel volgens mondelinge getuigenissen.

Gedateerd uit de 18e eeuw maar met een inscriptie van 1868, deze molen werkte tot 1950, voornamelijk voor lokale boerderij consumptie. In 1794 waren er 72 windmolens in Crozon Township, waaronder Kérouan, die het kustlandschap markeerden met hun witte doeken op de kliffen die aan de wind werden blootgesteld. Het molenblok, bereikbaar via een trap, is 1,50 m in diameter, en de meeste versnellingen zijn nog steeds op zijn plaats. Een tweede molen bestond in de buurt, in het dorp Kerneis, maar Kerwant Vras is de enige die veel van zijn traditionele architectonische kenmerken heeft behouden, zowel buiten als binnen.

In 1977 verloor de molen zijn kastanjespansel, vervangen door een tijdelijk dekzeil tussen twee inventarisaties. Twee gegraveerde kruisen sieren de kaders van de baaien aan de zuidkant (deur en raam), en voegen een symbolisch element toe aan dit technische erfgoed. Het wordt bediend door een molenaar die tot de jaren vijftig in het naburige dorp woont, en illustreert de aanpassing van kustmolens aan de plaatselijke landbouwbehoeften, in een omgeving waar constante winden geregeld actief zijn.

De locatie van de molen, 200 m ten zuidoosten van het dorp Kerouant, maakt het een getuige van de traditionele freespraktijken van het schiereiland Cronos. Het mechanisme, hoewel beperkt tot een bescheiden omvang, weerspiegelt de vindingrijkheid van pre-industriële systemen, waar windenergie werd gebruikt voor het malen van granen. Tegenwoordig, ondanks de gedeeltelijke verslechtering van het dak, blijft het een opmerkelijk voorbeeld van de Bretonse vernaculaire architectuur gekoppeld aan freeskunst.

Externe links