Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De molen van La Landronnière is een gefreesd gebouw gelegen in Bécon-les-Granits, in het departement Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire. Gebouwd in 1872 door molenaar René Couet, onderscheidt het zich door zijn drie verdiepingen tellende torenstructuur, doorboord door grote baaien in segmentboog. De ligging aan de weg van Segré naar Cholet, die onlangs werd geopend, weerspiegelt zijn economische rol in de Landes d'Asnières, een plattelandsgebied gewijd aan graangewassen.

Deze molen-tour hield al zijn mechanismen ten tijde van zijn bescherming in 1975, toen het werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten. De nutsarchitectuur, gekenmerkt door bakstenen openingen en een hoogte aangepast aan het vangen van winden, illustreert 19de eeuwse freestechnieken in Anjou. De werkruimtes, verlicht door ramen op twee overspanningen per niveau, tonen een rationele organisatie van grachten en frezen.

Hoewel de bronnen het huidige gebruik niet specificeren, blijft de molen van La Landronnière een representatief voorbeeld van het industriële erfgoed van het Pays de la Loire op het platteland. De aanduiding als historische monumenten onderstreept het belang ervan als een overblijfsel van traditionele agrovoedingsactiviteiten, in een regio waar windmolens een centrale rol speelden in de lokale economie vóór de landbouwmechanisatie.

Externe links