Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Windmolen van de Paillasse in Caragoudes en Haute-Garonne

Patrimoine classé
Patrimoine rural
Moulin
Moulin à vent
Haute-Garonne

Windmolen van de Paillasse in Caragoudes

    R.D. 19 / C.I.C. 36
    31460 Caragoudes
Moulin à vent de la Paillasse à Caragoudes
Moulin à vent de la Paillasse à Caragoudes
Crédit photo : Pascal Hoffmann - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1649
Eerste gecertificeerde verklaring
1769
Wijziging van eigendom
1796
Datum gegraveerd op een mechanisme
1950
Bescherming als historisch monument
années 1960
Herstel van het dak
1993
Consolidatie van de toren
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Windmolen op de taklijn van R.D. 19 en CIC 36: inschrijving op volgorde van 11 april 1950

Kerncijfers

Bernard de La Font - Heer van Karagouden en raadsman van de koning Eigenaar van de molen in 1649.
Famille Jonquières - Mill-eigenaren (1769-1963) Laatste eigenaren voor 1963.

Oorsprong en geschiedenis

La Paillasse windmolen, gelegen in Caragoudes en Haute-Garonne, is een emblematisch gebouw van Lauragais, een historische regio bekend om zijn agrarische erfgoed en molens. Gebouwd waarschijnlijk in de zeventiende eeuw, onderscheidt het zich door zijn bakstenen structuur en licht afgeknotte architectuur, typisch voor de torenmolens van deze regio. Zijn buitenmuren, meerdere malen gerestaureerd, getuigen van zijn verleden belang in de productie van meel.

In 1649 behoorde de molen tot Bernard de La Font, heer van Caragoudes en koningsadviseur van het parlement van Toulouse. In 1769 kwam hij in handen van de familie Jonquières, die hem tot 1963 hield. Deze bloemmolen, sinds 1950 beschermd als een van de eerste monumenten van dit type erkend om zijn etnologische belang, huizen mechanismen gedeeltelijk gedateerd uit de late achttiende eeuw. Deze omvatten twee paar wielen, een besturingssysteem, en een 1796 motoras.

De molen stopt haar activiteiten kort na haar bescherming. Het dak werd in de jaren zestig herbouwd en de toren werd in 1993 geconsolideerd. Hoewel de interne mechanismen deels behouden blijven, is de molen vandaag niet meer in bedrijf. Er blijft een architectonische en technische getuigenis van de traditionele maalpraktijken van Lauragais, een regio die voorheen bekend stond als de "Languedoc tarwe zolder.".

Externe links