Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Nortbécourt molen, ook wel bekend als de Lebriez Mill, is een molen gebouwd in kalksteen en baksteen in het 1e kwartaal van de 18e eeuw. Een gegraveerde datum binnen, 1714, getuigt van de constructie. Dit type gebouw, typisch voor de landelijke landschappen van Nord-Pas-de-Calais, werd gebruikt om graan te malen voor de lokale bevolking, in een gebied dat vervolgens gekenmerkt wordt door een dominante landbouweconomie en invloedrijke seigneuries, zoals La Bricque in de buurt.

In 1897 werd de molen overgenomen door Alphonse Lebriez, een molenaar die de molen tot de jaren 1950 in gebruik nam, toen de activiteit permanent ophield. In 1964 kocht Michel Hoyez het gebouw en ondernam restauratiewerkzaamheden om het te redden van de ondergang. Deze inspanningen leidden tot de opname ervan in de Complementary Inventory of Historic Monuments in 1977, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend.

De vleugels van de molen, gerestaureerd in december 1981, werden uiteindelijk afgezet in augustus 2014 als gevolg van de breuk van hun transmissieschacht. Sindsdien heeft de gemeente Mentque-Nortbécourt, in samenwerking met het departement Pas-de-Calais en de regio Hauts-de-France, onderhandeld over volledige rehabilitatie. Deze molen illustreert de evolutie van freestechnieken en de lokale gehechtheid aan het behoud van een industrieel erfgoed op het platteland.

Het grondgebied van Mentque-Nortbécourt, waar de molen staat, wordt gekenmerkt door een feodale en agrarische geschiedenis. Voor de Franse Revolutie was de seigneury van La Bricque, gelegen in de gemeente, eigendom van adellijke families zoals de d'Haffenghes, waarvan verschillende leden in de 18e eeuw gemeentelijke kantoren in Lille hadden. De fusie van de dorpen Mentque en Nortbecourt in 1819, waartoe de koning besloot, weerspiegelt de territoriale aanbevelingen van het post-Napoleoniaanse tijdperk.

De molen maakt deel uit van een landschap gevormd door de Caps en Marais d'Opale Regionaal Natuurpark, waar menselijke activiteiten, zoals landbouw en de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen, hebben gevormd landschappen eeuwenlang. De architectuur, met een begane grond gescheiden van de bovenste verdiepingen, en het conische dak, maakt het een kenmerkend voorbeeld van de windmolens in Noord-Frankrijk, aangepast aan de frequente wind van de regio.

Vandaag de dag blijft de molen van Nortbecourt een identiteitssymbool voor de 649 inwoners van de gemeente (census 2023). Het behoud ervan maakt deel uit van een bredere dynamiek van het waarderen van het landelijke erfgoed, in een regio waar de windmolens, kerken en feodale motten getuigen van een rijk middeleeuws en modern verleden.

Externe links