Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Cacreys versterkte molen, gelegen in Creysse in de Lot, is een middeleeuws gebouw gebouwd tussen de dertiende en veertiende eeuw door de heren van Cazillac. Deze atypische molen, aangedreven door de heropleving van de Cacrey (gekoppeld aan het karstnetwerk van de Dordogne), onderscheidt zich door zijn gebrek aan een tochtkanaal en zijn defensieve architectuur, met moordenaars en enorme uitlopers. Het werd aanvankelijk uitgerust met vier paar wielen bediend door wielen, waarvan twee nu blijven verzegelde wielen en 19e eeuw gegoten ijzer turbines.

Rond 1319 kwam de molen in handen van de familie Tournemire door het huwelijk van Bernard de Cazillac met Raymonde de Tournemire, voordat ze vanaf 1327 onder controle werd gehouden door de heren van Mirandol. Tijdens de Honderdjarige Oorlog (1347-1378) werd Creysse bezet door Engelse troepen, maar de molen bleef operationeel. In de 15e eeuw versterkten de Mirandols, zoals Gaubert Faure en zijn vrouw Bertrande de Leymonie, de uitbuiting aan de plaatselijke molenaars. In 1459 bracht Guillaume de Mirandol hulde aan de burggraaf van Turenne voor deze "versterkte molen van Capcreix," die zijn status als een nobel hol bevestigde.

In de 16e eeuw werd het huis lichaam in ruil toegevoegd, terwijl de vloer en kluizen van de begane grond waarschijnlijk werden gemoderniseerd. De molen bleef tot de 17e eeuw in de familie van Mirandol, waar Honorée de Cosnac, weduwe van François de Mirandol, zijn eigendom bewaarde. Daarna ging hij door een alliantie in La Porte de Lissac (1734), vervolgens in Les Marqueyssac, die in 1780 zich bij de molenaar Jean Montial, erfgenaam van een lijn molenaars. In 1792 werd hij verkocht aan de Rogers van Martel, waarna hij tot 1935 werd hervat.

De molen werd in 1939 omgebouwd tot huis en werd in 1996 als Historisch Monument geregistreerd. Het hydraulische systeem, aangedreven door een ondergrondse heropleving van 6,5 km sinds het verlies van Cuzance, maakt het een zeldzame getuigenis van middeleeuwse technieken aangepast aan de geologische beperkingen van Quercy. De bewaard gebleven resten (molens, turbines, waterkamers) illustreren de technische ontwikkelingen, van middeleeuwse wielen tot 19e eeuwse turbines.

Architectuur bestaat de molen uit twee L-vormige gebouwen: een rechthoekige molen van geslepen steen (onderste deel) en puin (vloer), en een 16e eeuws huis. De uitlopers en de afwezigheid van ramen op de begane grond onderstrepen zijn defensieve karakter, terwijl de beugels, gedeeltelijk opnieuw ontworpen, herinneren aan zijn rol als nobele hol. Geschreven bronnen, zoals feodale eerbetoon aan de burggraaf van Turenne, bevestigen het strategische en economische belang ervan voor de lokale heren.

Externe links