Bouw van een molen 1660 (≈ 1660)
Datum getest door kalksteenpatroon.
3e quart XVIIe siècle
Bouwperiode
Bouwperiode 3e quart XVIIe siècle (≈ 1762)
Architectuurdatum van de molentoren.
11 juin 2001
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 11 juin 2001 (≈ 2001)
Officiële bescherming van de toren (Box C 173).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Moulin (zaak C 173): boeking bij beschikking van 11 juni 2001
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De molen van Pierre à Grez, gelegen in de gemeente Grez (Oise, Hauts-de-France), is een molen van het type molen-tour, gebouwd in het 3e kwartaal van de 17e eeuw. De structuur wordt gekenmerkt door een metseltoren die zandsteen en vuursteen combineert, gerangschikt in checker, met baksteen links. Een kalksteenpatroon, aangebracht op het eerste niveau, getuigt van de bouw rond 1660. Dit architectonisch systeem integreert een mobiel frame waarmee de vleugels naar de windrichting kunnen worden gestuurd, een techniek die kenmerkend is voor de molens van deze periode.
De molen van Pierre heeft een historische eigenaardigheid: het was de laatste molen die actief was in de afdeling Oise. Zijn inscriptie als historisch monument bij beschikking van 11 juni 2001 onderstreept zijn erfgoedwaarde, met name voor het beschermde element, de toren zelf (kadastre C 173). Het metselwerk, samengesteld uit lokale materialen (grijs, vuursteen, baksteen), weerspiegelt de middelen en knowhow die in de zeventiende eeuw in de regio beschikbaar waren, terwijl de functie als windmolen zijn centrale economische rol voor de omliggende plattelandsgemeenschappen laat zien.
De locatie van de molen in de voormalige regio Picardie (nu Hauts-de-France) maakt deel uit van een gebied dat gekenmerkt wordt door een lange freestraditie. Windmolens waren essentieel voor de verwerking van granen, de basis van voedsel en lokale economie. De molen van Pierre belichaamt door zijn late doorzettingsvermogen in activiteit de overgang tussen middeleeuwse technieken en het begin van de landbouwmechanisatie. De staat van instandhouding en de registratie als historische monumenten maken het een zeldzame getuigenis van dit landelijke industriële erfgoed.