Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Moulin de Pierre in Hauville, genoemd in 1258, werd gebouwd door de monniken van de abdij van Jumièges op een landgoed genaamd "het Hof van Abbees." Deze molen van het type molen-draai, gebouwd van steen met afwisselende zitplaatsen van vuursteen en kalksteen, behoorde tot de abdij tot de Franse Revolutie. Verkocht als nationaal goed in 1796, de twee verdiepingen cilindrisch structuur herbergde een complex mechanisme: twee meter-diameter slijpwielen, hardhout tandwielen (cormier), en een gebogen dak om de wind te vangen. Zijn activiteit daalde na 1860, en het viel in de 20e eeuw in puin, met behoud van alleen zijn toren.

In 1979 werd de molen opgenomen in de Inventory of Historic Monuments, die tussen 1984 en 1985 werd gerestaureerd door het Regionale Natuurpark van Brotonne. De werken herstelden het dak, de vleugels en het interne mechanisme (horizontale schacht, wiel, lantaarn), waardoor deze uitzonderlijke getuige van de Norman molen tot leven kwam. Een New Normandy Meunier House, herbouwd in 1992 met lokale sloopmaterialen, completeert de site. Vandaag de dag functioneert de molen als workshop-museum, dat de traditionele maaltechnieken illustreert, met een capaciteit van 200 kg tarwe per uur, afhankelijk van de sterkte van de wind.

De archieven onthullen een geschiedenis rijk aan leases en reparaties tijdens de 17e en 18e eeuw. In 1704 werd een eerste negenjarige huurovereenkomst aan Robert Bocquier toegekend, gevolgd door verlengingen tot 1775, waar Louis Duhamel een 99-jarige emfyteotische huurovereenkomst kreeg. De verslagen van de periode detail regelmatige reparaties: vervanging van cabestan (oriëntatiesysteem), grote ijzer (verticale as), of vleugel zeilen. De molen, vertegenwoordigd op een plan van 1748, nog steeds in dienst van een molenaar in 1845, vóór de definitieve stopzetting na 1870. Archeologische opgravingen in de jaren tachtig bevestigden het bestaan van een eerste houten molen, verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog en herbouwd in steen in de 16e eeuw.

De site maakt deel uit van de Bread Wheat Road, een natuurpark erfgoed route inclusief de Haye-de-Routot broodoven. Vlakbij biedt het recreatiegebied van de Moulin de Pierre sport- en ontspanningsfaciliteiten, terwijl lokale festivals, zoals de Fête du Moulin et des Asnes (midden juni), dit erfgoed vieren. Een unieke functionele windmolen in Normandië, het symboliseert de vindingrijkheid van pre-industriële technieken en de verbinding tussen Jumièges Abbey en de landelijke gemeenschappen van Roumois.

Het herstel van de molen werd gefinancierd door de staat (40%), de regio (30%), en het ministerie van Milieu (20%), tegen een totale kostprijs van 400.000 frank. De gemobiliseerde ambachtslieden waren André Croix (carpente), Michel Catherine (chaume), en Jean-Pierre Masquelier (girouette). In 2010 verving een nieuwe campagne versleten vleugels en mechanismen. De molen, een privé-eigendom gehuurd van het natuurpark, herbergt nu freesdemonstraties en tentoonstellingen over de geschiedenis van de Normandische molens, die de voorouderlijke knowhow in stand houden.

Externe links