Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De windmolen En Carretou, gelegen in Mascarville, Occitanie, is een van de oudste in het grote zuidwesten. Het draagt de 1648 vintage op zijn beurt, het onderscheidt zich door zijn afgeknotte structuur in Romeinse balgen en bakstenen, typisch Lauragais. Gebouwd op een heuvel, was het uitgerust met een deur in het midden van de hanger en een baai om de graanzakken te hijsen, met houten wielen werken 1,70 m in diameter. Deze molen, in combinatie met een tweede uit 1832, vormde een complex met een molenaarshuis en een kleine watermolen, die de lokale bevolking tot het einde van de 19e eeuw van tarwe- of maïsmeel voorzag.

De molen En Carretou stopte in 1963, na de dood van zijn laatste molenaar, Hippolyte Cazeneuve. Het dak en het roer werden in 1983 gerestaureerd. Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 27 januari 1992, getuigt het van de technische vindingrijkheid van de zuidwestelijke windmolens en hun centrale rol in de plattelandseconomie. De site, hoewel gedeeltelijk verlaten in de 20e eeuw, behoudt sporen van de oorspronkelijke werking, waaronder de interne mechanismen en architectuur aangepast aan de lokale wind.

De molen illustreert de evolutie van freestechnieken tussen de 17e en 19e eeuw, van ambachtelijke productie tot semi-industriële activiteit. De geleidelijke stopzetting in de twintigste eeuw weerspiegelt de landbouwveranderingen en het verdwijnen van kleine lokale molens, vervangen door modernere infrastructuur. Vandaag de dag is het een symbolisch erfgoed van Mascarville, gekoppeld aan de agrarische geschiedenis van Occitanie en de erfenis van de traditionele knowhow.

Externe links