Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tallard Mill, gelegen in Saint-Étienne-sur-Chalaronne in het departement Ain, is een gebouw waarvan de huidige architectuur voornamelijk dateert uit de 17e en 19e eeuw. De gebouwen, georganiseerd in een trapeziumvlak, overlappen de baai van de Chalaronne en huisvesten twee afzonderlijke molens, elk met zijn eigen mechanismen. In het midden van de noord-zuidgeoriënteerde gebouwen werden deze molens bediend door acht loopwielen. Het zuidelijke deel, beschermd, omvat een huis en een molen verdeeld over vier niveaus: begane grond, twee verdiepingen en zolder. Deze molen was oorspronkelijk gekoppeld aan de Epinay seigneury, eigendom van de familie Estrees.

De molen kent door de eeuwen heen verschillende eigenaren, waaronder de familie Estrees, die Edward I van Beaujeu in 1374 eren. In 1419 kreeg een lid van deze familie het recht om water naar een wijngaard te drijven. In 1479 werd hij voor bâtardise in beslag genomen en overgebracht naar de hertog van Bourbon. Na verschillende transacties werd het verkocht in 1724 aan Jean Arriveur, wiens familie het tot de Revolutie bewaarde. In de 19e eeuw werd het gebruikt als molen tot 1956. In 2015 werd het zuidelijke deel van de molen, inclusief zijn mechanismen en bief, als historische monumenten vermeld.

Tallard Mill is vandaag een privé-eigendom voor bezoekers. Bezoekers kunnen de werkingsmechanismen, oude instrumentententoonstellingen en een klein speelgoedmuseum ontdekken. De recente restauratie heeft dit industriële erfgoed weer tot leven gewekt als getuige van de molenactiviteiten van de regio. De architectuur, gekenmerkt door opeenvolgende transformaties, handhaaft een plan vergelijkbaar met dat van 1830, dat de evolutie van hydraulische en freestechnieken gedurende eeuwen illustreert.

Externe links