Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse muren van Saint-Lizier zijn een stenen muur gebouwd aan het einde van de vierde eeuw, rondom het bovenste deel van de stad. Ze vormen een bijna intact geheel, dankzij hun hergebruik als fundament voor latere gebouwen, waaronder het paleis van de Couserans Bishop en de kathedraal Notre-Dame-de-la-Sède. 740 meter lang, 8 meter hoog en 2 meter dik, ze hebben een "D" vorm, met 12 torens (6 vierkanten en 6 rondes), waarvan 10 gedeeltelijk bewaard gebleven. Hun route beperkt een binnenruimte van 265 meter oost naar west en 150 meter noord naar zuid.

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 11 december 1912 illustreren deze muren de verdedigingsarchitectuur van het Neder-Romeinse Rijk. Hun uitzonderlijke staat van behoud maakt het een belangrijke getuigenis van de oude vestingwerken in het zuidwesten van Gallië. Ze zijn ook geïntegreerd in de Chemins de Compostelle in Frankrijk, die sinds 1998 een UNESCO-werelderfgoed is, waarin hun historische en culturele belang wordt benadrukt.

Gelegen rond de hoge stad Saint-Lizier (Ariège, Occitanie), de muren diende als basis voor middeleeuwse en moderne gebouwen, zorgen voor hun behoud. Hun studie, met name door historici als Christine Dieulafait en Robert Sablayrolles, onthult hun rol in een breder Pyrenees verdedigingssysteem. Hun eigendom behoort nu tot het departement Ariège, en hun precieze locatie wordt bevestigd in de buurt van het Bishop's Park (1 Bishop's Park Road).

Externe links