Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saché, gebouwd in de 15e eeuw als een châtellenie afhankelijk van Bouchard Island, behoudt middeleeuwse overblijfselen waaronder een cilindrische toren en gracht. Getransformeerd in de renaissance en vervolgens in de 17e en 18e eeuw door toevoeging van vleugels, werd het in de 19e eeuw grondig hervormd door Jean de Margonne, die romantisch comfort introduceerde. Deze bewaard gebleven omgeving, tussen houtwerk Directoire en behang van de periode, werd de haven van vrede waar Honoré de Balzac schreef een deel van La Comédie humaine, waaronder Le Lys in de vallei en Le Fr. Goriot, tussen 1825 en 1848.

Balzac ontvluchtte zijn Parijse schuldeisers en zocht stilte voor zijn lange schrijfsessies (12 tot 16 uur per dag) en verbleef daar een dozijn verblijven. Het landgoed, met zijn eeuwenoude eiken en zijn vallei van Indre, diende als decor voor zijn romans en als een plaats van herstel in opdracht van zijn arts. Jean de Margonne, eigenaar van het pand en vriend van de familie Balzac, organiseerde delen van whist en wandelt daar, terwijl zijn vrouw, Anne Savary, een dubbelzinnige relatie had met de moeder van de schrijver.

Het kasteel werd in 1926 door Paul Métadier in 1951 omgebouwd tot museum door zijn zoon Bernard-Paul, die fictieve interieurs uit de romans (Château de Clochegourde, boudoir de Foedora) reconstrueerde en Balzac's kamer met zijn overbelaste kantoor en cretonen bed bewaarde. Geranged Historisch Monument in 1932 (registratie) en vervolgens 1983 (gedeeltelijke classificatie), de site werd gegeven aan het departement Indre-et-Loire in 1958. Het huisvest nu 2.300 stukken, waaronder manuscripten, prenten en sculpturen van Rodin, en profiteert van Maisons des Illustres (2011) en Musée de France labels.

Het park met twee hectare, doorkruist door een seizoensgebonden torrent, biedt een uitzicht op de vallei die Le Lys rechtstreeks inspireerde in de vallei. Balzac beschreef daar "een uitgestrekte plooi van land bekleed met eiken twee eeuwen oud," een weemoedige omgeving waar hij inspiratie trok. De collecties, verrijkt in 2015 door het Nationale Meubilair, herstellen de sfeer van de Balzac salons, met hun zilveren, porseleinen vazen en Louis XIV stoelen.

De geschiedenis van het museum begon in de jaren dertig, toen Paul Métadier van plan was het een schrijversverblijf te maken. Zijn zoon, gepassioneerd door Balzac, koos voor een meeslepend museum gericht op de geest van de plaats in plaats van op de accumulatie van objecten. In 1951 in aanwezigheid van Georges Duhamel werd het museum in de jaren zeventig uitgebreid om het gebouw te beveiligen en tentoonstellingsruimtes te ontwikkelen. Vandaag bestendigt hij Balzac's geheugen door zijn meubels, originele edities en literaire reconstructies, terwijl hij verankerd blijft in het landschap van de kastelen van de Loire.

Verzameling

Le château-musée Balzac vous plonge dans l'atmosphère du 19e siècle grâce à un parcours ses belles pièces meublées et ses des salles d'exposition des collections permanentes. Vous y découvrez ans les rapports romantiques qu'Honoré de Balzac entretenait avec ce lieu.

Les collections du musée Balzac sont impressionnantes et représentent environ 2300 pièces (sculptures, peintures, imprimés, manuscrits, estampes, dessins, photographies, matériel d'imprimerie, mobilier). Ces collections ont été principalement constituées grâce aux six donations de la famille Métadier et de Bernard-Paul Métadier au Conseil général d'Indre-et-Loire.

Le fonds Samueli (collectionneur passionné), acquis par le Conseil général d'Indre-et-Loire, comprend notamment toutes les oeuvres de jeunesse que Balzac a publiées sous des pseudonymes divers, et la quasi-totalité des premières éditions des romans et nouvelles de Balzac, de très beaux exemplaires illustrés, des éditions collectives, des préfaçons et contrefaçons belges et hollandaises.

A voir également : des tableaux, des sculptures, des estampes, du matériel d'imprimerie...

Externe links