Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum voor Moderne Kunst en Hedendaagse Kunst (Mamac) in Nice werd op 21 juni 1990 ingehuldigd na tientallen jaren van afgebroken projecten. In de jaren '50 werden initiatieven als de herstructurering van de Galerie des Ponchettes, gesteund door Henri Matisse en Pierre Bonnard, voorzien van een modern kunstmuseum. In de jaren zeventig, onder leiding van Claude Fournet, versnelde de dynamiek met de creatie van de Galerie d'Art Contemporain (GAC) en ambitieuze programmering. In 1985 is een overeenkomst tussen de stad en de staat van start gegaan met een vijfjarig overnameprogramma, dat leidde tot de bouw van het gezamenlijk gefinancierde museum.

De mamac is ontworpen door architecten Yves Bayard en Henri Vidal en heeft de vorm van een tetrapod boog over de Paillon, die symbolisch de oude stad verbindt met moderne buurten. De neoklassieke architectuur, met witte marmeren gevels van Carrara en een vierkant plan, integreert zich in de Niçois stedelijke stof, die het Sardijnse erfgoed en utopische mooie periode mixt. De "Promenade des Arts," een terras dat het museum verbindt met een theater, maakt gebruik van de cover van de Paillon om een centrale culturele ruimte te creëren, gekenmerkt door vier 30 meter hoge torens die verbonden zijn door glazen loopbruggen.

De collecties van de Mamac, gericht op kunst na 1950, markeren bewegingen zoals New Realism, Pop Art en Art Assembly. Twee vaste kamers zijn gewijd aan Yves Klein (ongeveer twintig werken) en aan de donatie van Niki de Saint Phalle (170 stuks, waaronder Le Monstre du Lochness). Het museum is ook verrijkt met belangrijke donaties, zoals Khalil Nahoul (94 werken in 2010) en Berggreen legaat (2014), en heeft sinds de opening meer dan 213 tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd. De zichtbaarheid maakt het de tweede meest bezochte culturele site in Nice in 2010, met 162.951 bezoekers.

De oprichting van de Mamac beantwoordt aan de wens om het centrum van de stad energiek te maken en een toegankelijk kunstcentrum te creëren. De tentoonstellingsruimtes, verdeeld over vier niveaus (één gewijd aan tijdelijke en twee permanente collecties), gebruiken mobiele kaarsen om zich aan te passen aan de scenografische behoeften. Gratis voor studenten en divers programmeren (schilderijen, sculpturen, installaties) maken het tot een sleutelplaats voor de verspreiding van hedendaagse kunst in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur.

Externe links