Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Elbeuf Museum ontstond in 1880 toen de gemeenteraad besloot om twee musea te creëren: de ene gewijd aan de natuurlijke geschiedenis en de andere aan de beeldende kunst. Dankzij een publiek abonnement, de stad verwerft de verzameling van genaturaliseerde vogels door Pierre Noury, voormalig voorbereiding van het Nationaal Museum voor Natuurhistorie van Parijs. Het museum werd geopend in maart 1884 op de begane grond van het stadhuis, aanvankelijk gecentreerd op taxidermie. Noury, de eerste curator, breidde de collecties al snel uit tot beeldende kunst, profiterend van staatsdeposito's en donaties van de lokale bourgeoisie.

In de loop van de decennia werd het museum verrijkt onder leiding van opeenvolgende curatoren: Léon Coulon (vanaf 1894), Gabriel Loisel (1944), toen Charles Brisson (1954), die overnames leidde naar archeologie en drapery industriële geschiedenis, vervolgens in verval. In de jaren negentig bewaarde het museum de machines van de laatste textielfabrieken die tussen 1970 en 1992 werden gesloten, en verhuisde tijdelijk naar de voormalige fabriek Franckel-Herzog. Een belangrijke rehabilitatie leidde in 2010 tot de overdracht naar de fabrieken Blin en Blin, waarbij de Fabrique des Savoirs de la Métropole Rouen Normandie werd geïntegreerd.

De collecties, met 45.000 objecten, bestrijken vier hoofdgebieden: archeologie (van prehistorie tot de middeleeuwen, met overblijfselen van de Buquet villa en de Uggate necropolis), industriële geschiedenis (machines en archieven van het drapier verleden), natuurwetenschappen (lokale omgevingen en figuren zoals Henri Gadeau de Kerville), en een uitzonderlijke set liturgische kleding van de 15e tot de 16e eeuw. Gelabeld museum van Frankrijk, illustreert het de erfgoeddiversiteit van Elbeuf, verbonden met de Seine en zijn arbeid en wetenschappelijk erfgoed.

Het museum maakt ook deel uit van een historisch wetenschappelijke netwerk, dat vanaf het begin hosting van samenlevingen zoals de Elbeuf Natural Studies Society of de Norman Prehistoric Studies Society. De evolutie van de regio weerspiegelt de economische en culturele veranderingen, van een kabinet van naturalistische curiositeiten tot metropolitane apparatuur die industrieel geheugen, archeologie en kunst combineert. Recente publicaties (2011/20112013) benadrukken haar rol in het nieuw leven inblazen van het Normandische erfgoed.

Externe links