Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gajac Museum, geopend in 1999 in Villeneuve-sur-Lot, bezet een voormalige watermolen opgericht in 1185 door de Benedictijnse abdij van Eysses. Met vier wielen leverde hij de monniken bloem voordat hij vernietigd werd tijdens de godsdienstoorlogen, waarna hij hersteld werd. Deze industriële site evolueerde door de eeuwen heen: gekocht in de 18e eeuw door de Bercegol handelaren, omgezet in een molen in 1860 door Jean-Osmin Jaubert, vervolgens in een krachtcentrale in 1896 door het bedrijf Renoux.

In 1946 werd de molen een regionaal hoofdkwartier van EDF na de nationalisatie van elektriciteit, alvorens in de jaren zestig te worden verlaten. In 1969 werd de stad overgenomen door de stad in 1981. Onder leiding van curator Louis Moyret werd het gebouw tussen 1986 en 1989 gerenoveerd om een museum te huisvesten, geopend in 1999 met een tentoonstelling gewijd aan de gravures van Piranees. Sinds 1996 omvat het museum de collecties van het Gaston Rapin Museum.

Vandaag de dag is het Gajac Museum verdeeld in twee ruimtes: men presenteert werken uit de 17e tot 20e eeuw uit de permanente collecties, de andere organiseert tijdelijke tentoonstellingen van hedendaagse kunst. Kunstenaars exposeerde sinds 2002 onder andere Claude Vialat, Pierre Alechinsky, of François Peltier, die zijn dubbele erfgoed en moderne roeping weerspiegelt.

Het gebouw, een getuige van de industriële en religieuze geschiedenis van Villeneuve-sur-Lot, symboliseert ook de reconversie van het erfgoed. De ligging aan de oevers van de Lot, direct in het stadscentrum, maakt het tot een belangrijke culturele plek in de regio Nouvelle-Aquitaine, waarbij lokale herinneringen en artistieke creaties worden gemengd.

Externe links