Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het museum van het Hospice Saint-Roch d'Issoudun bezet de gebouwen van een voormalig hotel-Dieu opgericht in de 12e eeuw. Oorspronkelijk gewijd aan de zorg voor de arme en verlaten kinderen, wordt het een zorgplaats uit 1502. De huidige gebouwen, herbouwd aan het einde van de 15e eeuw onder impuls van de rector Pierre de la Chèze, omvatten een gotische kapel versierd met twee bomen van Jessé gesneden (ongeveer 1500), meesterwerken van het middeleeuwse religieuze standbeeld. Deze monumentale beelden, geclassificeerd als historische monumenten in 1965, illustreren de koninklijke en priesterlijke genealogieën van Christus, uniek door hun scheiding in twee verschillende bomen.

In de 17e en 18e eeuw werd het Hospice verrijkt met een apotheker, opgericht in 1646 door Jean Perrot, intact bewaard met zijn 379 potten in Nevers Faience en zijn originele houtwerk. Een van Frankrijk's meest uitgebreide klinieken is de medische praktijk van die tijd. Het museum herbergt ook een barok altaarstuk van 1714, in opdracht van de Hospice des Incurables, evenals een klavecimbel van Jean Denis (1648), het oudste instrument gedateerd en ondertekend door Franse openbare collecties. Deze elementen weerspiegelen de welvaart van Issoudun in de 17e en 18e eeuw, toen het Hospice het belangrijkste was in Berry.

Sinds 1966 combineert het museum, het Musée de France, historisch erfgoed en hedendaagse kunst. Een moderne vleugel, uitgebreid in 2007, toont werken van Fred Deux en Cécile Reims, evenals een reconstructie van Leonor Fini's Parijse salon, een figuur van post-surrealisme, ingericht met stukken van de École de Nancy (Gallé, Majorelle). Het museum onderhoudt ook een etnografische collectie van Papoea-Nieuw-Guinea, geschonken door de missionarissen van het Heilige Hart, en organiseert tijdelijke tentoonstellingen van kunstenaars zoals Gérard Garouste of Jan Voss.

De site, geclassificeerd als een historisch monument, combineert middeleeuwse architectuur (chapelle, hallen van de zieken) en hedendaagse (gebouw van 1995). De tuin van medicinale planten herinnert aan de oorspronkelijke roeping van het hospice, terwijl de 22.820 jaarlijkse bezoekers (2016) getuigen van de aantrekkelijkheid ervan. De collecties, gestructureerd in chronologische en thematische paden, beslaan meer dan 2000 m2, van de IJzertijd tot de huidige kunst, waaronder Gallo-Romeinse objecten, Limous Español (Leonard Limosine) en Merovingiaanse sarcofaag.

De geschiedenis van het museum werd gekenmerkt door verwoesting tijdens de bomaanslag in 1940, gevolgd door een reorganisatie in 1966. De opeenvolgende uitbreidingen (2002, 2007) hebben de integratie van hedendaagse donaties en oceaancollecties mogelijk gemaakt. Tegenwoordig combineert het museum erfgoedbehoud (de 16e eeuwse ramen, processiestokjes) en innovatie, met dynamische scenografie zoals die gewijd aan Leonor Fini, waarbij films, foto's en meubels uit de periode worden gecombineerd.

Externe links