Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum of Sens vindt zijn oorsprong in het midden van de 19e eeuw, toen collecties van revolutionaire aanvallen en privé-donaties (zoals die van Alfred Lorne) verzameld werden in het voormalige stadhuis, Hotel Vezou. In 1844 voegde de Archeologische Vereniging van Sens Gallo-Romeinse overblijfselen aan de stadsmuren toe. De uitbreiding van de collecties legde in 1891 een uitbreiding op, met een vleugel gewijd aan lapidaria en schilderijen, daarna een prehistorische sectie in 1950 dankzij Augusta Hure.

In 1985 verhuisde het museum naar het voormalige aartsbisschoppelijk paleis, geclassificeerd als een historisch monument, grenzend aan de kathedraal van St. Stephen. Deze site bracht vervolgens de schatten van de kathedraal (Byzantijnse stoffen, relikwieën, kroon van doornen), de collecties van de Archeologische Vereniging, en kunstwerken variërend van prehistorie (schat van Villethierry, 1000 voor Christus) tot hedendaagse tijden (Rodin, Brueghel de Jongere). Het museum sloot in 2024 voor renovatie en heropende in januari 2026 met een gemoderniseerde tour.

De vlaggenschipcollecties omvatten de schat van Villethierry (488 bronzen pinnen versierd, bronstijd), Gallo-Romeinse steles (zoals die van de twee oudere echtgenoten), en uitzonderlijke liturgische stukken: de Heilige Byzantijnse Chassus (XII eeuw), de Heilige Engels Cup (XII eeuw), en een deel van de kroon van de doornen van Christus, aangeboden door Saint Louis in 1239. Het tapijt van de drie kroningen (1476.

Het museum bewaart ook belangrijke werken zoals Het bezoek aan de boerderij van Louis Joseph Watteau, de bronzen van Rodin, en het keramiek van Jean Mayodon. De ondergrondse kamers vertonen 40 Gallo-Romeinse begrafenisstelen, die de sociale diversiteit van de periode onthullen (fordrons, edelen, gladiatoren). De schat van Saint-Denis-lès-Sens (242 Gallische gouden munten, gestolen in 2012) en de Perzische stoffen van de schat van de kathedraal behoren tot de zeldzaamste munten.

De geschiedenis van het museum weerspiegelt de evolutie van de museumpraktijken: van een kabinet van nieuwsgierigheid in de 19e eeuw tot een verenigde erfgoedruimte in een episcopaal paleis. Donaties (de familie Marrey, Raymond Subes) en lokale archeologische opgravingen (Charmoy, Passy) verrijkten zijn bedrijven. Tijdelijke sluiting van het werk, de heropening in 2026 belooft een ongekende verbetering van deze meerjarige collecties.

Externe links