Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée départemental des arts et traditions populaires du Perche werd in 1972 opgericht door de Vereniging Les Amis du Perche, met de steun van de Conseil général de l'Orne. De eerste doelstelling was het behoud en de verbetering van het etnologische, agrarische en ambachtelijke erfgoed van de regio door het verzamelen van hulpmiddelen, huishoudelijke voorwerpen en documenten met betrekking tot het platteland tussen de 19e en 1960. De collecties, nu eigendom van het departement, hebben bijna 10.000 geïnventariseerde stukken, waardoor de reconstructie van traditionele workshops.

In 1993 breidde het museum zich uit met de integratie van de voormalige Priorij van St. Gauburge, opgericht in 1006 als afhankelijkheid van de Koninklijke Abdij van St. Denis. Na de revolutie werden de kloostergebouwen, de monniken, de apothekers en de gehistoriseerde schoorstenen, twee eeuwen lang omgebouwd tot een boerderij. Deze priorij, geclassificeerd als een historisch monument, werd in 2000 het hart van het ecomuseum, het aanbieden van een erfgoed setting aan de collecties.

Tot de thema's behoren de landbouw (appelteelt, ploegen, percheronpaard), vakmanschap (vanerie, aardewerk, timmerwerk) en de exploitatie van lokale hulpbronnen (hout, klei, zand). Het museum, genaamd Musée de France, verrijkt elk jaar haar fondsen door giften en overnames, terwijl het met het publiek uitzendt.

Het officiële adres van het museum is gevestigd in Saint-Cyr-la-Rosière (code Insee 61005), in het departement l'Orne, hoewel de oorspronkelijke naam verwijst naar Appenai-sous-Bellême. Deze lokalisatie weerspiegelt het territoriale anker van het project, gericht op het percheronbos en zijn sociale, economische en milieugeschiedenis.

Externe links