Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Beaux-Arts d'Orléans, gelegen in het departement Loiret in de regio Centre-Val de Loire, werd in 1797 opgericht op initiatief van Jean Bardin, directeur van de tekenschool van Orléans, en Aignan-Thomas Desfriches. Het is een van de oudste provinciale musea in Frankrijk. De eerste collecties zijn afkomstig van revolutionaire aanvallen in religieuze instellingen, aangevuld met donaties en legaten door de eeuwen heen. Opgericht in diverse gebouwen ( episcopaal paleis, kapel van een college, hotel des Créneaux), onderging het meerdere zetten voordat het zich eindelijk vestigde in 1984 in een modern gebouw ontworpen door Christian Langlois, naast het nieuwe stadhuis.

De originele collectie van het museum bestaat uit collecties van Desfriches en Bardin, verrijkt met werken die tijdens de Revolutie in beslag zijn genomen. In de 19e eeuw breidden grote donoren zoals graaf André Gaspard Parfait de Bizemont, Madame de Limay (dochter van Desfriches) en kunstenaars als Henry de Triqueti of Léon Cogniet de collecties uit. In 1823 werd het museum heropgericht door de graaf van Rocheplatte, burgemeester van Orléans, en geïnstalleerd in het Hôtel des Créneaux. In 1855 werden historische collecties gescheiden om het archeologisch museum Orléan te vormen, terwijl het Museum voor Schone Kunsten zichzelf bleef verrijken.

De collecties van het museum bestrijken een periode van de 15e tot de 20e eeuw, met grote werken van Westerse schilderkunst. Er zijn schilderijen van Italiaanse meesters zoals Le Corrège, Tintoret of Guido Reni, Vlaamse en Nederlandse schilders zoals Van Dyck, Brueghel of Ruisdael, evenals een rijke collectie Franse schilderijen (La Tour, Watteau, Delacroix, Courbet, Gauguin). De pastelscollectie, tweede in Frankrijk na het Louvre, en het grafische kunstbedrijf (10.000 tekeningen, 50.000 prenten) zijn bijzonder opmerkelijk.

Het museum leed aanzienlijke schade tijdens de Tweede Wereldoorlog, vooral in de kamer gewijd aan de donatie Paul Fourché. Na decennia van evolutie werd het geheel opnieuw ontworpen vanaf 2016 onder leiding van Olivia Voisin. De collecties werden chronologisch gereorganiseerd, met vloeren gewijd aan de 16e-17e eeuw (2016), 17e-15e eeuw (2018) en 19e eeuw (2020-2021). Drie nieuwe kamers gewijd aan de periode 1870-1900 geopend in augustus 2024.

Tot de vlaggenschipwerken behoren schilderijen als La Virgo à l'Enfant du Corrège, Saint Thomas de Velasquez (een van de enige twee schilderijen van de meester in Frankrijk) of La Fête Gloanec de Gauguin. De sculpturen omvatten bustes van Houdon (Voltaire, Rousseau) en werken van Rodin, Maillol, of Picasso. De pastelskast, met stukken van Chardin, La Tour en Perronneau, is een van de rijkste in Frankrijk. Het museum bewaart ook een belangrijke achtergrond van prenten, waaronder een zeldzame gravure van Dürer, Samson die de leeuw doodde (circa 1497.

Vandaag de dag onderscheidt het Musée des Beaux-Arts d'Orléans zich door zijn eclectische collecties en dynamische museumaanpak. Het toont grote werken van Westerse kunst, terwijl het aanbieden van tijdelijke tentoonstellingen in de ondergrondse kamers. Het huidige adres, 1 Place Sainte-Croix, maakt het een centrale plaats in het culturele leven van Orlean, het aantrekken van zowel oude als moderne kunstliefhebbers.

Externe links