Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Despiau-Wlérick Museum in Mont-de-Marsan is een gemeentelijk kunstmuseum gespecialiseerd in 20e-eeuwse beeldhouwkunst. Op 21 juli 1968 in de Lacataye kerker is hij de enige in Frankrijk die volledig aan deze discipline is gewijd. Zijn collecties, verzameld in de jaren 1950 door de families en studenten van de beeldhouwers Charles Despiau (1874-1946) en Robert Wlérick (1882-1944), omvatten ongeveer 1000 werken, waaronder bas-reliëfs voor het Palais de Chaillot en het schip Normandië.

Het museum is ontstaan uit het initiatief van de Vereniging van Vrienden van Charles Despiau en Robert Wlérick, opgericht in de jaren 1950. De werken, eerst tentoongesteld in het Dubalen Museum (in het stadhuis), werden overgebracht in 1963 naar de Lacataye kerker, gerestaureerd voor de gelegenheid. De inwijding in 1968 markeert de geboorte van een unieke plek, aangevuld met een tuin van sculpturen. In de jaren tachtig van de jaren negentig verfijnt het museum zijn specialisatie op de inter-oorlogsperiode, waardoor de belangrijkste werken uit deze periode niet worden vergeten.

Gelegen op de linkeroever van de Midou, vlakbij de kerk van Madeleine, het museum bezet een middeleeuwse kerker geïntegreerd met de oude muren van Mont-de-Marsan. De ingang is via een Romaanse kapel op het Margueriteplein in Navarra. Momenteel gesloten voor renovatie (tot 2028), bereidt het een heropening met een nieuwe ingang en externe werken gepland tot 2029. Een tijdelijke tentoonstelling, Robert Wlérick op zoek naar het model, werd gepresenteerd tot december 2025.

Permanente collecties, ontoegankelijk tijdens de werken, omvatten monumentale werken zoals Henri Lagriffoul's reliëfs voor de Universal Exhibition 1937 of projecten voor de Colonial Exhibition 1931. Het museum bewaart ook stukken van André Greck en Portugese beeldhouwer Charles Correia. De tuin exposeert outdoor sculpturen, die het bezoek in een historische omgeving.

Op basis van de erfenis van Pierre Eudoxe Dubalen (schepper van het Dubalen Museum in 1855) dankt de Despiau-Wlérick zijn bestaan ook aan lokale figuren zoals Raymond Farbos, industrieel en voorzitter van de Vereniging van Vrienden, en Charles Lamarque-Cando, burgemeester van Mont-de-Marsan. Deze acteurs lieten de transformatie van de Lacataye kerker toe tot een ruimte gewijd aan moderne kunst, tussen erfgoedgeheugen en museuminnovatie.

Externe links