Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Toulouse, gebouwd tussen 1821 en 1825, was een industrieel gebouw ontworpen om het water van de Garonne in de stad te verdelen. Gefinancierd door een erfenis van 50.000 gouden frank van Capitoul Charles Laganne in 1789, werd zijn realisatie vertraagd door politieke onzekerheden tot de dood van zijn weduwe in 1817. De ingenieur Jean-François d'Aubuisson de Voisins en architect Jean-Antoine Raynaud leidden het werk, terwijl Jean Abadie de hydraulische machines ontwierp, uitgereikt in een wedstrijd.

Het gebouw, 30 meter hoog met zeven verdiepingen, gebruikte twee 6,5 meter glijwielen werkende pompen om water gefilterd uit de Filter Prairie te verhogen. Dit water, opgeslagen in een auge op de 4e verdieping, zorgde voor een netwerk van fonteinen op de rechteroever, serveert 50.000 Touloussains. Ondanks zijn technisch succes werd het systeem verouderd en werd het in 1870 ontmanteld en omgezet in een gemeentelijk depot.

In 1974 werd onder leiding van professor Paul Ourliac het Château d'eau omgebouwd tot een gemeentelijke fotogalerij, de eerste in zijn soort in Frankrijk. De in 1984 gerestaureerde begane grond en kelder herbergen nu tentoonstellingen, terwijl de overblijfselen van de originele machines (geleidende, koperen pompen) gedeeltelijk blijven. In 1987 werd een historisch monument opgericht, het combineert industrieel erfgoed en hedendaagse cultuur.

De esthetiek van het gebouw, vergeleken met een vuurtoren of het kasteel Saint-Angeal, verdeeld op dat moment: sommigen beoordeelden het lelijk, anderen prezen zijn stevigheid. In de jaren 1830 werd het systeem genoemd als een opmerkelijke industriële prestatie in Frankrijk. Tegenwoordig zijn alleen de begane grond en kelder toegankelijk, met de bovenste verdiepingen niet meer toegankelijk.

De nalatenschap van Laganne was ontworpen om de Touloussains "zuiver, helder en aangenaam" water te geven. De vangst werd uitgevoerd door infiltratie in een zandbank in de rivier de Garonne via 400 meter lange doordringbare galerijen. Het water, op 20 meter hoogte gepompt, ging natuurlijk naar beneden naar de fonteinen, zelfs het oversteken van de Garonne door de Pont Neuf. Dit netwerk, dat sinds 1829 operationeel was, betekende een belangrijke stap voorwaarts voor de volksgezondheid van Toulouse.

Externe links