Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Louvre-Lens Museum is een project dat is ontstaan uit de wens om de grote Parijse culturele instellingen te decentraliseren, geïnitieerd door Jean-Jacques Aillagon, minister van Cultuur tussen 2002 en 2004. Na een wedstrijd tussen verschillende steden in Nord-Pas-de-Calais werd Lens in 2004 gekozen als gastheer van dit "tweede Louvre," dankzij de inzet van Daniel Percheron en de steun van Henri Loyrette, toen president van het Louvre. De site, een voormalige tegel van de Lens mijnput nr. 9, symboliseert de omschakeling van het mijnbekken, geclassificeerd als een UNESCO World Heritage Site in 2012.

Het museum is ontworpen door het Japanse agentschap SANAA (Kazuyo Sejima en Ryūe Nishizawa), geassocieerd met landschapsarchitect Catherine Mosbach. De sobere en transparante architectuur, geïntegreerd in een park van 20 hectare met het label "Opmerkelijke Tuin," strekt zich uit over 28.000 m2, waaronder 7.000 m2 tentoonstellingsruimte. De "Gallery of Time," het hart van het museum, presenteert een chronologische selectie van werken van het Louvre, regelmatig vernieuwd, terwijl er tijdelijke tentoonstellingen van internationaal niveau worden georganiseerd. Het project, met een initiële kosten van 150 miljoen euro, wordt voornamelijk gefinancierd door de regio (60%), de Europese Unie (20%) en lokale overheden.

Het museum, geopend op 4 december 2012, de dag van de Heilige Barbe (Minors' Patrol), verwelkomt 900.000 bezoekers in het eerste jaar, ver boven verwachting. Het wordt een symbool van culturele en economische revitalisering voor de regio, ondanks enige kritiek op de aantrekkelijkheid of financiering ervan. In 2019 werd in Lievin een Louvre Conservation Centre geopend, dat zijn lokale anker versterkt. Het museum, dat sinds 2023 onder leiding staat van Annabelle Ténèze, voert een vrij beleid voor de Galerie du temps en trekt een divers publiek aan.

Het museumpark, ontworpen door Catherine Mosbach, integreert elementen van het mijnerfgoed, zoals de oude spoorlijnen omgezet in wegen of de naburige terals die de Piramide van het Louvre oproepen. Het gebouw, bekroond door het zilveren plein in 2013, speelt op natuurlijk licht en transparantie, met glas en aluminium gevels die het omringende landschap weerspiegelen. Tijdelijke tentoonstellingen, vaak in samenwerking met internationale musea, en subsolidabele reservaten vullen het culturele aanbod aan.

De keuze van Lens maakt deel uit van een proces van democratisering van kunst en sociale rechtvaardigheid en brengt hulde aan de "mensen van de mijne." Het project veroorzaakte ook controverse, met sommigen zien het als een economisch in plaats van een cultureel instrument, of kritiek op de architectuur, die wordt beschouwd als niet spectaculair. Desondanks blijft het Louvre-Lens een belangrijke speler in het Hauts-de-France erfgoed, met meer dan 1,4 miljoen bezoekers in twee jaar na de opening.

Verzameling

Près de 1000 oeuvres y sont exposés au travers :
de " la Galerie des Expositions temporaires"qui est composée de 2 thématiques par an.
du "Pavillon de Verre" qui est un espace d'approfondissement (thème du temps, oeuvres de musées régionnaux, l'art contemporain...).
de "la Galerie du Temps", sur un parcours chronologique inédit ;

Il y a également des ateliers pédagogiques, de l'initiation pour tous qui sont organisés.

Externe links