Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée Eugénie et Maurice de Guérin werd op 12 september 1937 ingehuldigd in het kasteel van Cayla, overgenomen door de Algemene Raad van de Tarn aan de nakomelingen van de familie. Deze plaats, geclassificeerd als een schrijvershuis, combineert het literaire erfgoed van de gebroeders Guérin met name via het Journal d'Eugénie en het Groenboek van Mauritius . . Het 17-hectare landgoed, onveranderd sinds 1830, belichaamt een literair landschap gekenmerkt door hun schrijven, met emblematische plaatsen zoals het kruis van afscheidsoorden of de Chrysostomus grot.

De collecties van het museum (2.131 gebeurtenissen) zijn verdeeld in twee collecties: een meubel en iconografische achtergrond (466 objecten, waaronder meubels, kunstwerken en familiearchieven) en een bibliotheekarchief fonds (1.665 documenten). Belangrijke stukken zijn de handtekeningen van de Guérin, hun correspondentie, en notariële archieven die het landelijke leven van Tarna in de 19e eeuw onthullen. De originele meubels, persoonlijke objecten en werken geïnspireerd door hun universum vullen dit erfgoed aan, terwijl de bibliotheken (600+ boeken) de fondsen van de familie, van Jean Calvet en van Élie Decahors samenbrengen.

Het Groenboek van Mauritius (1832 Deze intieme teksten, het mengen van landschappen, religie en broederlijke liefde, werden bewaard ondanks de bombardementen van 1941. Het museum bewaart ook wetenschappelijke documenten zoals Émile Barthès (biograaf van Eugénie), Élie Decahors (specialist van Mauritius), of Fernand Barthe (oprichter van de Guériniaanse vriendschap), die het archief verrijkte met opeenvolgende donaties.

Het landgoed Cayla, geclassificeerd als een reliekgebied, illustreert de landelijke etnologie van Gaillacois: wijngaarden, bossen en landbouwgrond naast sporen van broeden en het leven van provinciale hoberels. De familiearchieven (redeboeken, dagboeken) documenteren de exploitatie van het landgoed, terwijl de correspondentie licht werpt op de mentaliteit van de tijd. Het museum, genoemd Musée de France, maakt deel uit van een benadering van erfgoedbehoud, waarbij literair geheugen en valorisatie van het historische landschap worden gecombineerd.

Het Guérinian Friendship, opgericht in 1920 door Émile Barthès en Elijah Decahors, speelde een sleutelrol bij het bewaren van de archieven en het bevorderen van het erfgoed van de Guérin. Cijfers als Pierre Moisset (gered door Andillac) of Damien Bertrand (chaplain) hielpen bij het verzamelen van verspreide documenten, terwijl Jean Calvet, burgemeester van Gaillac en curator van het museum tot 1965, de collecties structureerde. Vandaag de dag blijft de site een plaats van literaire bedevaart, waar lokale geschiedenis, etnologie en hedendaagse creatie kruisen.

Externe links