Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Jeanne d'Aboville Museum is ontstaan uit de erfenis van de Gravin d'Héricourt de Valincourt (1798-1875), geboren Gabrielle Uranie Le Maistre. In 1860 liet ze haar collectie van 500 schilderijen na aan de stad La Fère, op voorwaarde dat het museum de naam droeg van haar moeder, Jeanne Gabrielle d'Aboville (1772-1853), die haar haar passie voor de kunst had laten cultiveren. De gravin, een muziekliefhebber en kunstamateur, kwam uit de lokale adel, en wilde haar gehechtheid aan haar geboortestad markeren, toen militair bolwerk.

De collectie, gedeeltelijk tentoongesteld in 1869, vond zijn definitieve setting in de jaren 1880 met de bouw van een speciaal gebouw. Vanaf 1881 worden alle werken gepresenteerd volgens de museumcodes van de periode: muren volledig bedekt met schilderijen die tegen het frame hangen. Deze collectie, voornamelijk samengesteld uit Vlaamse en Nederlandse schilderijen uit de 15e tot 16e eeuw, weerspiegelt de smaken van een verzamelaar uit het midden van de 19e eeuw, met een voorkeur voor primitieve Vlaamse en intieme landschappen.

Het museum verrijkte later een archeologische afdeling in de jaren tachtig, dankzij de erfenis van Pierre Foulon. De laatste biedt een reeks stukken uit lokale opgravingen (Versigny), die Prehistorie in de Hoge Middeleeuwen, met een oude dominant. Opvallende artefacten zijn paleolithische gereedschappen, Gallo-Romeinse keramiek en Merovingiaanse wapens, die de regionale geschiedenis sinds de eerste menselijke bezetting illustreren.

De picturale collecties, hoewel gereduceerd tot ongeveer 400 werken na de oorlog verliezen (1870, 1914-1918, 1939-1945), blijven opmerkelijk in hun thematische samenhang. De onderwerpen zijn voorstander van intimiteit, natuur en spiritualiteit, met grote werken zoals De Opstanding van Lazarus d'Aartgens de Leide of ruïnes van de abdij van Egmond de Salomon van Ruysdael. De collectie omvat ook Italiaanse (Gandolfino d-Asti) en Franse (Claude Déruet, Élisabeth Vigée-Lebrun), evenals stillevens die de culturele tegenstellingen tussen Noord en Zuid weerspiegelen.

Vandaag organiseert het museum zijn 400 schilderijen en archeologische objecten op drie niveaus: begane grond gewijd aan archeologie, eerste verdieping aan Nederlandse primitieven en handwerkers, tweede verdieping aan Italiaanse en Franse scholen. Actief in het lenen van werken en pedagogiek, biedt hij workshops voor scholen, gericht op de interpretatie van collecties. Het label "Musée de France" en het lokale anker maken het tot een belangrijke culturele acteur in Hauts-de-France.

Externe links