Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Longwy Emaux et Faiences Museum, opgericht sinds 1975 in de voormalige militaire bakkerij van de citadel (Longwy-Haut), behoudt een uniek keramiek erfgoed. Dit 18e-eeuwse gebouw, met zijn bekkens, ovens en brooddistributiesystemen voor 5.000 soldaten, herbergt nu collecties van lokale fabrieken. Het aardewerk (sinds 1798) en esthetiek (sinds de jaren 1870) illustreren de artistieke en technische evolutie van de regio, van nutsbedrijven tot decoratieve stukken.

De collecties zijn voornamelijk afkomstig uit de verspreiding van de werken van de Société des Faienceries et Émaux de Longwy tussen 1975 en 1977, toen de stad een deel van het erfgoed verwierf om het museum te stichten. De escorte omringd door aardewerk, symbolische techniek, weerspiegelt de Europese stromingen van de jaren 1870 tot heden. Het museum toont ook werken van lokale kunstenaars zoals beeldhouwer Jean-Paul Aubé (1837.

De climax van Longwy's kleding werd bereikt tijdens Art Deco (1920-1930), gekenmerkt door Parijse bestellingen en een gouden medaille op de Parijse Internationale Tentoonstelling in 1931 voor een vaas van Maurice-Paul Chevallier. Na de Tweede Wereldoorlog richtte de fabriek zich op decoratieve en luxe productie, voordat de verkoop van haar historische collecties in 1975, die het hart van het huidige museum vormen. Een project om te verhuizen naar de voormalige Banque de France de Longwy-Bas, gelanceerd in 2019, is bedoeld om te heropenen in 2023.

Het huidige gebouw, geclassificeerd als een gebouw van Intendance of Manutention, werd gebouwd in 1753 op funderingen van Vauban. De ruimtes, ontworpen voor de productie van militair brood, bieden een historische omgeving aan de collecties. Het museum, met het label Musée de France, biedt ook het hele jaar door tijdelijke tentoonstellingen en animaties, en benadrukt de vitaliteit van dit nog levende keramische erfgoed.

Externe links