Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Lapidary Museum Saint-Nicolas werd opgericht op 10 augustus 1861 in Autun, in het voormalige ziekenhuis Saint-Nicolas-Saint-Éloi-en-Marchaux, dat ten minste de elfde eeuw dateert. Deze plek, oorspronkelijk gewijd aan de behoeftigen en afgedankt in 1668, vandaag behoudt alleen de kapel. Het museum toont elementen van Gallo-Romeinse architectuur van Augustostodunum (Autun), zoals hoofdsteden, fragmenten van aquaduct, kroonlijsten, en 130 begrafenisstelen van de 1e tot de 4e eeuw. Enkele middeleeuwse stukken, zoals sarcofaag en standbeelden, completeren de collecties.

De oorsprong van het museum dateert uit 1811, toen burgemeester George een antiekkabinet vestigde aan het College van Autun, gevoed door privé-donaties. Het museum werd in 1828 overgebracht naar de ziekenboeg van het college en in 1835 naar het nieuwe stadhuis. Bij gebrek aan ruimte werden de voorwerpen verspreid over de subprefectuur, een huis bij het Romeinse theater (1845), de gendarmerie en het voormalige klooster van Cordeliers (1858-1860).

In 1860 stelde Jacques Gabriel Bulliot de huidige locatie voor. Een abonnement, ondersteund door de Educational Society en de familie Schneider, staat het werk toe. Het museum werd officieel geopend op 10 augustus 1861. In 1876 werden in de kapel een klooster van drie galerijen en een binnentuin ingericht. De laatste renovaties dateren uit de jaren 2000, toen een bewaker werd ingehuurd. De tuin, geïnspireerd door romantiek, herbergt activiteiten tijdens de Nacht van Musea.

De collecties, verrijkt door de Educational Society van 1836 tot 1954, zijn afkomstig van schenkingen en archeologische opgravingen. Ze omvatten elementen van de oudheid tot de 19e eeuw, met Gallo-Romeinse dominantie. De kapel en het klooster, geclassificeerd, voegen een erfgoed belang aan de site, gelabeld Musée de France.

Externe links