Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum van het Arab World Institute werd in 1982 ontworpen als een museum van Arabisch-moslim kunst en beschaving, gestructureerd rond drie assen: de geboorte van de islam, een presentatie van islamitische kunst (van Spanje tot India), en een etnografische benadering van de Arabische wereld, aangevuld met een sectie over hedendaagse creatie. Bij de inauguratie in november 1987 waren de collecties voornamelijk gebaseerd op de deposito's van werken uit de Franse nationale collecties, aangevuld met overnames om te anticiperen op hun teruggave, die in 1991 van kracht waren. De fondsen werden verrijkt met schenkingen, zoals Marcel Destombes's in 1986 (astronomische instrumenten), en legaten, waardoor vandaag de set op 620 stuks of partijen, die keramiek, manuscripten, juwelen en wetenschappelijke objecten.

De reeks gewijd aan de Arabische samenleving, gepland op een van de vijf niveaus, is nooit afgerond als gevolg van gebrek aan kredieten, ondanks de oprichting van een fonds van 335 stukken tussen 1983 en 1998 (95 procent overheidsdonaties, met inbegrip van alledaagse objecten, garnering, en muziekinstrumenten). De hedendaagse kunstcollectie, origineel uit de opening, brengt 460 werken (schilderijen, sculpturen, foto's) samen die Arabische trends sinds de jaren twintig vertegenwoordigen, met 115 donaties. Deze overnames waren bedoeld om de dialoog tussen Oost en West, Afrika en Azië te illustreren.

In 2008 werd het museum opnieuw ontworpen om zich te richten op de Arabische wereld, van oorsprong tot heden, waarvoor externe leningen nodig zijn. Met de toekenning van het label "Musée de France" in 2011 konden werken uit het Louvre, de Quai Branly en andere Franse of buitenlandse instellingen (zoals de musea van Riyadh, Damascus, of Tunis) worden gedeponeerd. Sinds de heropening in februari 2012 onderzoekt de themacursus vier niveaus vijf thema's: identiteit, spiritualiteit, stedelijk leven, schoonheid en lichaamsrepresentatie, waarbij archeologie, islamitische kunst, etnografie en hedendaagse creatie worden gecombineerd.

Het gebouw werd ontworpen door Jean Nouvel en Architecture Studio (Martin Robain, Rodo Tisnado, Jean-François Bonne, Jean-François Galmiche), Gilbert Lèzenes en Pierre Soria. De mucharabieh gevel, geïnspireerd door Arabische motieven, integreert zich in de Parijse stedenbouw en markeert een pauze met het nabijgelegen universiteitscomplex van Jussieu. Het museum onderscheidt zich door zijn vernieuwende museumografie, die kijkt naar zelden verwante werken, en door zijn missie om vooroordelen over de culturele diversiteit van de Arabische wereld te deconstrueren.

Externe links