Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum van Vaulisant, ook bekend als het Bonneterie Museum, bezet het Hotel de Vaulisant, een renaissance gebouw geclassificeerd als een historisch monument sinds 1904. Oorspronkelijk behoorde de site tot de 12e eeuwse Cisterciënzer abdij van Notre-Dame de Vaulisant. Vernietigd door het vuur van 1524 dat Troyes verwoestte, werd het herbouwd rond 1550 door Antoine Hennequin, ontvanger van de maten, die het karakteristieke torenpaviljoen bouwde. De linkervleugel, toegevoegd in de zeventiende eeuw, werd geïnitieerd door Jean de Mesgrigny, heer van Marcilly, en voltooid in 1688 door François de Mesgrigny.

Het hotel werd in 1932 door de stad Troyes verworven en werd een bijgebouw van het Saint-Loup museum gewijd aan decoratieve kunst. In 1948 sloot hij zich aan bij de collecties van het Industrieel Conservatorium om het Bonneterie Museum te vormen, ter viering van de lokale gaasindustrie. Tussen 1950 en 1957 werd hij officieel benoemd tot Museum van Vauliser in 1959. De architectuur combineert een Renaissance gevel versierd met pedimenten en engelen, een veranda in het midden van de hangar, en twee torens die een binnenplaats toegankelijk door een paard getrokken ijzeren trap.

Het museum is verdeeld in twee secties: een gewijd aan de 16e-eeuwse Champagne kunst (schilderijen, beelden, glas-in-lood ramen, elementen van houten pannen huizen), de andere gewijd aan de geschiedenis van hout-knitting, van houten ambachten tot industriële machines. De collecties omvatten textielmachines, historische kousen en truien, evenals een educatieve ruimte op Troyian glas-in-lood. Het hotel, het voormalige hoofdkwartier van de Grand Circle Troyen in de 19e eeuw, symboliseert zowel het architectonisch erfgoed van Troyes als zijn industrieel erfgoed.

Het gebouw is omringd door zijn monumentale veranda, renaissancehaard en familiewapen, en behoudt ook sporen van zijn religieuze verleden. Het museum toont werken van lokale kerken, fragmenten van middeleeuwse bestratingen, en objecten met betrekking tot de bontiere bedrijven. De ligging tegenover de kerk van Saint-Pantaléon versterkt de verankering in de historische structuur van de stad.

De opeenvolgende renovaties (1863 door de Troyen Cirkel, 1950-1950 door de Historische Monumenten) bewaarden zijn interieurdecoraties, zoals de blootgestelde balken en het Champagne-apparaat. Vandaag illustreert het museum de gouden eeuw van houtknit (XIX-20e eeuw) terwijl het de Troyan Renaissance kunst viert, waardoor het een hybride plek is tussen geschiedenis en industrie.

Externe links