Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Malmaison, gelegen in Rueil-Malmaison in de Hauts-de-Seine, wordt in de middeleeuwen genoemd als een pand met een herenhuis. In de 15e eeuw kwam hij in handen van Parijse burgerlijke families, waaronder de Goudet, de Dubois en de Dauvergne, voordat hij in 1390 werd overgenomen door Guillaume Goudet, een Parijse koopman. In de 17e eeuw begon Christophe Perrot, adviseur van het Parijse parlement, met de bouw van een nieuw kasteel, bestaande uit een aantal huizen met paviljoens. Het landgoed wordt dan doorgegeven aan de Barentin, die architecturale veranderingen maakt, zoals het toevoegen van Mansard vleugel.

In 1799 kocht Josephine de Beauharnais, echtgenote van Napoleon Bonaparte, het kasteel voor 325.000 frank. Na de staatsgreep van de 18 Brumaire werd Napoleon mede-eigenaar en toevertrouwde zijn renovatie aan de architecten Percier en Fontaine. Het kasteel werd een centrale plaats van macht tijdens het consulaat, voordat Napoleon de voorkeur Saint-Cloud. Josephine, na haar scheiding in 1809, maakte het haar belangrijkste woonplaats en ontwikkelde een uitzonderlijke tuin, bevolkt door exotische planten en zeldzame dieren, met de hulp van tuinders als Thomas Blaikie en André Dupont.

Malmaison Park, gebouwd in de Engelse stijl, herbergt een legendarische rozentuin van 250 rassen, gedocumenteerd door Pierre-Joseph Redouté. Josephine introduceerde planten- en diersoorten van over de hele wereld, met name dankzij de wetenschappelijke expedities in opdracht van Napoleon. Na zijn dood in 1814, werd het landgoed verspreid, vervolgens gerestaureerd in de negentiende eeuw door patroon Daniel Iffla (Osiris), die het aan de staat in 1904. Sinds 1906 is het kasteel een nationaal museum gewijd aan de Napoleontische geschiedenis, geclassificeerd als een historisch monument.

Het kasteel werd afgebroken tijdens de Frans-Pruisische oorlog van 1870, voordat het werd hersteld door architect Pierre Humbert. De collecties van het museum omvatten consulaire kunstvoorwerpen, oud meubilair en getuigenissen van Josephine en Napoleon's leven. Het landgoed, gereduceerd tot 6 hectare, behoudt een deel van het historische park, gelabeld "opmerkelijke tuin." Het Château de Bois-Préau, een bijgebouw van het museum, herbergt collecties gewijd aan Saint Helena en de terugkeer van de as van Napoleon in 1840.

De voorzijde van het kasteel, aan de kant van het park, is versierd met beelden en vazen uit Marly's tuinen, terwijl marmeren obelisken, ooit verguld, markeren de ingang. Het interieur, gerestaureerd om zijn verschijning onder het consulaat, omvat emblematische stukken zoals de Raad kamer, versierd in de vorm van een militaire tent, en de bibliotheek. Vandaag presenteert het museum een homogene set meubels en kunstvoorwerpen van het Eerste Rijk, met een unieke getuigenis van deze periode.

Externe links