Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sainte-Croix Museum, geopend in 1974 in Poitiers, is het werk van architect Jean Monge, winnaar van het Zilveren Plein. Het vervangt de voormalige abdij Sainte-Croix en maakt deel uit van de bruutistische stroming van de jaren zeventig met een betonnen en glazen structuur. Zijn collecties, chronologisch georganiseerd, omvatten Prehistorie, Oudheid, de Middeleeuwen en Schone Kunsten, terwijl de nadruk wordt gelegd op de regionale geschiedenis van Poitou. Het museum bevat ook archeologische opgravingen op de site.

Het eerste museum in Poitiers dateert uit 1820, oorspronkelijk gevestigd in het stadhuis. In 1947 verrijkte een belangrijke donatie van de Société des Antiquaires de l'Ouest haar collecties, met name in archeologie en numismatica. In het huidige gebouw, dat in 2015 werd aangeduid als "Twaalfde eeuwerfgoed," bevinden zich nu meer dan 1,2 miljoen objecten, waaronder werken uit het Rupert de Chièvres Museum (gesloten in 2009). In 2024, een uitzonderlijke erfenis van 500 vrouwenwerken, La Musée, versterkt zijn collectie.

De collecties van het museum omvatten belangrijke stukken zoals Magdaleniaanse gravures uit de Marche grot, Gallo-Romeinse sculpturen, of stucwerkdecoraties uit de 5e eeuw van Vouneuil-sous-Biard, uniek in Frankrijk. De sectie Beaux-Arts presenteert schilderijen en sculpturen van de 18e tot de 20e eeuw, met werken van Rodin, Camille Claudel of Delacroix. Het grafische kunstbureau onderhoudt tekeningen en foto's, terwijl tijdelijke tentoonstellingen verschillende thema's verkennen, zoals het Museum (2024-2025).

Het museum speelt een sleutelrol in het behoud van Poitevin erfgoed, in samenwerking met het Nationaal Heritage Instituut voor Herstel. Zijn uitbestede reserves in Vouneuil-sous-Biard release 1.000 m2 blootstellingsruimte. De museumroute roept ook de geschiedenis van Poitiers op, door middel van werken als de Zien van Poitiers in 1569 door François Nautré of de koninklijke beelden van het Château de Richelieu.

Architectureel onderscheidt het museum zich door zijn brutale stijl, gekenmerkt door imposante volumes en grondstoffen. Het label "Twenteth Century Heritage" onderstreept het belang ervan in de geschiedenis van de Franse culturele architectuur. Eerdere tentoonstellingen, zoals de Romaanse tijd (2011) of Amor tot de dood (2012), weerspiegelen zijn inzet om archeologie, kunst en lokale geschiedenis te combineren.

Externe links