Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum voor Kunst en Geschiedenis van Lisieux is gehuisvest in een van de laatste houten huizen van de zeventiende eeuw van de stad. Het Labelled Museum of France presenteert de evolutie van Lisieux van Gallo-Romeinse tijden tot de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Zijn collecties omvatten Gallo-Romeinse muurschilderingen, Merovingiaanse glazen uit de Michelet necropolis, evenals voorwerpen in verband met de 19e eeuw textielindustrie en het dagelijks leven van de Pays d'Auge.

Het museum bewaart belangrijke werken zoals schilderijen van Gustave Courbet, Francis Picabia en Eugène Boudin, evenals een uitzonderlijke collectie keramiek uit de Pré d'Auge, geproduceerd tussen de 15e en 17e eeuw. Deze stukken, vaak geglazuurd met groen en oker, illustreren zowel luxe lokaal vakmanschap als alledaagse objecten. Een kamer is gewijd aan de industriële boom van Lisieux (1850.

Het museum werd in 1833 opgericht door François Guizot, toenmalig parlementslid voor Lisieux. Na de vernietiging van zijn collecties in 1944 werd hij vanaf 1945 gereconstrueerd dankzij bewaarde voorwerpen, archeologische opgravingen en aankopen. In 2003 behaalde hij het label Musée de France en heropende in 2013 met een gemoderniseerde museumografie. Tegenwoordig speelt het ook een educatieve rol en biedt het workshops voor scholen en een gespecialiseerd documentatiecentrum.

Onder de vlaggenschipstukken bevinden zich de lacrosse van Pierre Cauchon, bisschop van Lisieux die bekend staat als voorzitter van het proces van Jeanne d'Arc, evenals portretten van bisschoppen die de lokale geschiedenis markeerden. Het museum herbergt ook middeleeuwse archieven, zoals een 15e-eeuwse bisschoppelijke cartulaire en Romaanse bestrating. Een interactieve fresco en mock-ups illustreren de wederopbouw na de oorlog, terwijl een reusachtig luchtbeeld de stedelijke evolutie van Lisieux visualiseert.

Het museum belicht emblematische lokale figuren, zoals Thérèse Martin (gecanoniseerd in 1925), Paul Cornu (helicopter pilaar), of de ornitholoog Émile Anfria. Hij hield ook getuigenissen van het dagelijks leven voor 1944, zoals promotionele folders, traditionele kostuums uit de Pays d'Auge (knits, kasjmier Schals) en Norman sieraden. Deze elementen illustreren de culturele en ambachtelijke rijkdom van de regio vóór de vernietiging ervan.

Sinds 1977 zijn de collecties in één richting verenigd, verrijkt met opgravingen, schenkingen en gerichte overnames. Het museum werkt samen met het Château-Musée de Saint-Germain-de-Livet en het Musée du Vieux Manoir d'Orbec binnen de museumpaal van Lisieux Normandie. Het onderzoekscentrum, dat openstaat voor studenten en individuen, biedt toegang tot bronnen in archeologie, lokale geschiedenis en erfgoed, en versterkt de rol van behoud en overdracht.

Externe links