Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum of Contemporary Art (MAC) in Marseille, ingehuldigd in 1994 door Bernard Blistène, is gewijd aan kunst van de jaren 1960 tot heden. Het is geboren uit het verlangen om geografisch gescheiden de moderne collecties van het Cantini Museum, die geopend voor de kunst van de twintigste eeuw van de jaren 1950. De overnames van de jaren zestig waren gericht op live artiesten, terwijl de jaren tachtig de gaten vulden om de collectie vanuit een historisch perspectief te verankeren. Met zijn status als nationaal museum in de jaren 2000 onderscheidt MAC zich door dynamische tijdelijke tentoonstellingen en internationale partnerschappen.

Het gebouw, typisch voor de jaren zeventig, wordt gekenmerkt door grijze marmeren vloeren, witte muren en natuurlijke zenitale verlichting. De sobere architectuur benadrukt werken, variërend van schilderijen tot installaties, waaronder grote bewegingen zoals Nieuw Realisme, Fluxus of Arte Povera. De collectie, met ongeveer 1000 stuks, wordt jaarlijks verrijkt door stortingen en overnames gekoppeld aan tentoonstellingen. MAC speelt ook een belangrijke rol in de culturele revitalisering van Marseille, met name in afwachting van evenementen als Manifesta 13, die de renovatie vanaf 2019 motiveert voor een heropening gepland in 2023.

Verschillende regisseurs hebben zijn geschiedenis gemarkeerd: Philippe Vergne (1994/1997), Véronique Legrand (1998/2000), Nathalie Ergino (2001/2005), die een project lanceert voor jonge kunstenaars en tentoonstellingen organiseert van kunstenaars als Gilles Barbier of Carsten Höller. Sinds 2006 leidt Thierry Ollat, van de Shop School in Grenoble, het museum en zet een beleid van openheid en innovatie voort. MAC is dus een belangrijke speler in de hedendaagse kunst in het Middellandse Zeegebied en bouwt voort op een historische basis die de tweede helft van de 20e eeuw vertegenwoordigt.

Externe links