Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het idee van het Cloche en Sonnaille Museum van Herepian werd geboren uit het erfgoed van een familie gieterij, beheerd door de Granier van 1600 tot 1994. Oorspronkelijk uit Saint-Laurent-des-Nières in de Hérault, werden deze ambachtslieden, in het begin nagels, quiliers (Occitaanse billets). Aan het begin van de 20e eeuw varieerde hun productie van de Midi van Frankrijk tot Spanje en Argentinië. Na de Eerste Wereldoorlog diversifieerde Joseph Granier de activiteit door klokken en klokken te smelten, daarna kerkklokken uit 1931, na het verwerven van Duitse sporen. De reputatie van de gieterij wordt bevestigd met belangrijke prestaties, zoals de hommel van de kathedraal van Béziers (4 ton in 1938) of het bellen van de abdij van En Calcat (1935).

In 1970 moderniseerde François Granier het bedrijf door het over te dragen naar Hérépian, voordat Marc-Hervé Bruneau en Stéphane Zorkopian de ontwikkeling tot 2011 voortzetten. De gieterij, toen de oudste in Frankrijk, produceerde sonnailles voor runderen, gesmolten metalen klokken en kerkklokken. Zijn know-how, die in 1989 werd gedocumenteerd door een etnologische studie in opdracht van de Conseil Général de l'Hérault (film, technische memoires), leidde tot de oprichting van het museum. Het opende zijn deuren op 31 mei 1998, na negen jaar voorbereiding, om dit unieke ambachtelijke erfgoed te behouden en over te dragen.

Gelegen in het voormalige Herepian station, vlakbij de Passa Païs Greenway, toont het museum zeldzame technieken zoals verloren was of ringtonehamering. De collecties illustreren de evolutie van Granier producties, van 17e-eeuwse nagels tot 20e-eeuwse industriële gieterijen. De site, genoemd Musée de France en onderscheiden om zijn toegankelijkheid (Tourism & Handicap, Regionaal Natuurpark Waarden), maakt ook deel uit van een oenotourisme en fietsdynamiek, die zijn territoriale anker in Occitanie weerspiegelt.

Externe links