Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nice Museum of Asian Arts werd geopend op 16 oktober 1998, vlakbij Phoenix Park. Hij werd geboren uit een project van Pierre-Yves Trémois, dat in de jaren tachtig voorstelde zijn collectie Aziatische kunst aan de stad Nice te geven, in ruil voor de oprichting van een speciaal museum. Jacques Médecin, burgemeester van Nice van 1966 tot 1990, steunde dit project, maar zijn ontsnapping en veroordeling voor corruptie vertraagde de voltooiing ervan. Het museum werd uiteindelijk gebouwd volgens de plannen van de Japanse architect Kenzo Tange, die zich een drijvend gebouw op een kunstmatig meer voorstelde, symboliseert een sneeuwjuweel in de mediterrane azuurblauwe.

Het museum werd ontworpen als een ruimte voor dialoog tussen Aziatische kunsten en Westerse cultuur, met collecties over Indiase, Chinese, Japanse en Zuidoost-Aziatische beschavingen. De tentoongestelde werken combineren gerechtskunst, populaire objecten, religieuze en hedendaagse creaties. De architectuur, geïnspireerd door Japanse geometrische vormen (vierkant voor de aarde, cirkel voor de lucht), roept een Tibetaanse mandala op. De vier blokjes met uitzicht op het meer zijn gewijd aan de grote Aziatische beschavingen, terwijl een rotunda huisvest het Boeddhistische standbeeld.

Oorspronkelijk gepland om de werken van Pierre-Yves Trémois tentoon te stellen, werd het project overgenomen door de Algemene Raad van de Alpes-Maritimes na het opgeven van de donatie. Het museum werd ontwikkeld met de steun van het Guimet Museum, het Museum of Man en het Nationaal Fonds voor Hedendaagse Kunst. Ondanks een kleine ruimte, benadrukt het museum, gesigneerd François Deslaugies, voorwerpen met glassteunen en verfijnde verlichting. Het museum organiseert ook shows, demonstraties en theeceremonies om de culturele ervaring uit te breiden.

De collecties van het museum weerspiegelen de diversiteit van Aziatische culturen, van traditionele Indiase kunst tot hedendaagse creaties. De ruimte gewijd aan China benadrukt jade en bronzen, terwijl die van Japan presenteert vakmanschap van extreme verfijning. Zuidoost Azië wordt vertegenwoordigd door werken die de invloed van Chinese en Indiase beschavingen illustreren, zoals een Toraja sarcofaag of een Khmer standbeeld van Vishnu. Het museum belicht ook de verspreiding van het boeddhisme, met stukken als een Gandhara sculptuur, synthese van Greco-Romeinse en Indiase kunst.

Kenzo Tange, een gerenommeerde architect, beschreef zijn werk als een zwaan die op een rustig meer zweefde en het gebouw integreerde in een weelderige vegetatie. De structuur speelt op de contrasten tussen marmer (robuustheid) en transparante muren (lichtheid), waardoor een illusie van gewichtloosheid ontstaat. Het museum, hoe bescheiden van omvang, belichaamt een grote culturele ambitie: het samenbrengen van traditioneel verspreide kunsten tussen historische, etnografische en decoratieve kunsten, terwijl het een dialoog opent tussen heden en verleden.

Externe links