Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Mezin kurk en kurk museum, gelegen in het zuidwesten van Lot-et-Garonne, getuigt van het economische belang van kurk in de regio sinds de 18e eeuw. De stad, aan de rand van het bos van de Landes de Gascogne, ervaren een industriële boom gekoppeld aan de vervaardiging van kurken, met maximaal 35 kurken in 1906. Het museum, opgericht in 1983 in een oude verlaten school, presenteert machines en gereedschappen verzameld sinds de jaren 1970, die 80 jaar activiteit (1870-1950). De kurk, vroeger afkomstig uit de lokale quercus suber, werd vervolgens geïmporteerd uit Kabylie, Spanje en Portugal na de verdwijning van de Nederlandse eikenbomen in de 19e eeuw.

In 1994 heeft de oprichting van een departementale instandhouding van het erfgoed het museumproject nieuw leven ingeblazen. Het huidige museum, geherstructureerd tussen 1996 en 1999, profiteert van een versterkte wetenschappelijke benadering (ethnologische studies, inventarissen) en professionalisering van zijn team. In 2006 nam hij met het label Musée de France toe van 3000 naar 7600 bezoekers tussen 1998 en 2005. Zijn collecties, bestaande uit 87 objecten en machines, werden in 2009 verrijkt door de donatie van 7 machines uit de jaren tachtig, van de laatste lokale kurkfabriek, de SARL Giraud.

Het museum maakt deel uit van nationale en Europese netwerken, die sinds 2010 via een partnerschapsovereenkomst met het Musée des arts et métiers (Parijs) samenwerken. Het sluit zich aan bij de Réseau des Musées et collections technieken de France (RéMut) en initieert projecten om het industriële erfgoed te verbeteren, zoals het verhogen van kurkeiken schors met de vereniging Le Luik gascon. Deze acties zijn erop gericht het geheugen van de afnemende knowhow te bewaren en het culturele toerisme in deze middeleeuwse landelijke stad van 1500 inwoners te stimuleren.

Tegenwoordig telt de Lot-et-Garonne nog steeds 4 kurkverwerkende bedrijven (60 banen), tegenover honderd aan het begin van de 20e eeuw. Het museum, gedragen door de gemeente en de Mézinais Historische en Culturele Vereniging, blijft deze geschiedenis documenteren door middel van uitwisselingen met hedendaagse industriële actoren en erfgoedinstellingen, zoals het Nationaal Conservatorium voor Kunst en Ambachten.

Externe links