Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Napoleontische bankrestaurant van Struth is een openbaar monument gebouwd in de 19e eeuw in de Elzas, onder impuls van de prefecten van Bas-Rhin. Deze banken, genaamd Naabele Bänk ("Napoleon banken"), werden tussen 1811 en 1812 opgericht om de geboorte te vieren van de koning van Rome, zoon van Napoleon I en Marie-Louise van Oostenrijk. De prefect Adrien van Lezay-Marnesia bestelde hun installatie om de 2,5 km langs de wegen, met een combinatie van praktisch nut (repose van boeren met lasten) en keizerlijk symbool. Elke bank werd vergezeld door linden en terminals om de kosten te plaatsen.

In 1853 lanceerde de prefect Auguste-César West dit project ter gelegenheid van het huwelijk van Napoleon III met keizerin Eugénie, ditmaal gefinancierd door het departement. 448 zandstenen oevers van de Vogezen werden gebouwd in 1854, maar velen verdwenen door nalatigheid of vernietiging. In Struth, deze bank, ingeschreven bij de Historische Monumenten in 1988, getuigt van deze dubbele roeping: herdenking (Napoleonische cultuur) en sociale (steun aan plattelandsarbeiders). Het ontwerp omvat een bovenste plaat om de manden te plaatsen en een onderbank om te zitten.

Rustbanken weerspiegelden 19e-eeuwse Elzasse landelijke gewoonten. Boeren droegen hun mandjes op hun hoofd, beschermd door een Wisch (geluidshoes), terwijl mannen leren capuchon gebruikten. Deze monumenten, vaak in de buurt van markten, vergemakkelijkten tussenstops op geladen reizen. Na 1870, onder Duits bestuur, werd hun interview verlaten, als achterhaald beschouwd door de komst van de rijtuigen. Slechts enkele voorbeelden, zoals Struth's, blijven vandaag de dag beschermd sinds de jaren tachtig.

Struth Bank, gevestigd op CD 78 (15 Rue des Champs), is eigendom van het departement Bas-Rhin. De staat van instandhouding en registratie in 1988 maakt het tot een zeldzaam overblijfsel van dit utilitaire en politieke erfgoed. De originele kalkbomen, vaak geassocieerd met deze monumenten, kunnen verdwenen zijn, maar de stenen structuur behoudt zijn oorspronkelijke vorm, herinnerend aan de sociale vindingrijkheid van het Napoleontische tijdperk.

Externe links