Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De pilaren van de koninklijke jacht en de seigneury van de Mormaire bevinden zich in Gambaiseuil, in het huidige Rambouillet bos. Gemaakt van zandsteen van Fontainebleau, een steen typisch voor het Franse bekken, hebben ze een homogene vorm maar een ruw werk. Hun bijzonderheid ligt in het uitgesneden wapen: een bloem van lelies in een ovaal gegraveerd. Deze terminals, waarvan bijna de helft is begraven om hun stabiliteit te garanderen, volgen een exacte route langs een oude greppel die nog gedeeltelijk zichtbaar is.

Het pand, bestaande uit 44 pilaren met bloemen, is ontworpen om de grens te markeren tussen het koninklijke landgoed en de seigneury van de Mormaire, gelegen ten noorden van het bos van Haute Rive. Deze seigneury, grenzend aan Grosrouvre, werd aan het begin van de zeventiende eeuw verworven en uitgebreid door Louis Regnard, voormalig raadslid en secretaris van koning Hendrik IV. Regnard bouwde daar tussen 1605 en 1617 het Château de la Mormaire, nadat hij het van Louis Manneville had gekocht. De grenzen, veel later geïmplanteerd, bestendigen deze historische afbakening.

Twee opeenvolgende beveiligingen werden verleend aan de terminals onder de Historische Monumenten: een eerste inscriptie in 1950 voor die van de oude jacht steeg van Charles X, en een tweede in 2023 voor alle 44 pilaren verspreid over de gemeenten Gambaiseuil en Grosrouvre. Hun kadastrale ligging is precies vermeld en benadrukt hun rol bij het behoud van het land en het historische erfgoed van de regio.

Onder het Oude Regime was het Rambouillet-bos, toen Iveline genoemd, de thuisbasis van diverse kastelen en gehuchten. Grosrouvre was afhankelijk van de provoost van Meré, in de kastanje van Saint-Léger. De seigneury van de Mormaire, dicht bij die van Grosrouvre, illustreert de landdynamiek van de periode, gekenmerkt door de geleidelijke verwerving van land door koninklijke raadsleden zoals Denis de Vion, seigneur van Grosrouvre onder Lodewijk XIII.

Externe links