Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het National Institute of the Deaf Youth of Paris (INJS), bijgenaamd het Institut Saint-Jacques, is een van de oudste instellingen ter wereld die gewijd is aan het onderwijs aan dove jongeren. Opgericht in 1791 vervolgde hij het werk van Abbé Charles-Michel de Lsépee (1712 Ondanks de financiële moeilijkheden en de weigering van het bisdom Parijs, gaf Lodewijk XVI een pensioen van £ 6.000 in 1778, waarna de instelling onder koninklijke bescherming. Een decreet van 1785 formaliseerde zijn overplaatsing naar het klooster van de Celestines, wiens eigendom werd toegewezen aan de school na de onderdrukking van het klooster.

In 1791 werd bij decreet van de Nationale Assemblée officieel het Instituut van de Doof-Mutes van Parijs opgericht, dat de Abbé de Lsépe als "Benefactor van het Vaderland" ereerde. De school van de blinden van Valentin Hauy werd tijdelijk geassocieerd in 1791, voor hun scheiding in 1794. In dat jaar vestigde INJS zich in het voormalige seminarie van St. Magloire, op de hoek van de straten van St. James en van de twee kerken (in 1846 hernoemd Rue de l'Abbé-de-l'Afbé-de-l'Afpée). De gebouwen, herbouwd in 1823 door architect Antoine-François Peyre, huisvesten het instituut vandaag nog steeds.

THEINJS speelde een sleutelrol in de geschiedenis van het speciaal onderwijs. Onder leiding van Abbé Sicard (opvolger van het Zwaard), vervolgens met Jean Itard als arts (1800 Een decreet van 1795 breidde zijn model uit naar Bordeaux. De gevels, daken en interieurelementen (chapelle, Hall des Fêtes) werden beschermd als Historische Monumenten in 1989 en 1990, getuige van zijn architectonische en educatieve erfgoed.

Externe links