Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het ziekenhuis Necker-Enfants heeft zijn oorsprong in twee afzonderlijke instellingen: het Hospital of Charity van de parochies Saint-Sulpice en Gros Caillou, opgericht in 1778 door Madame Necker (vrouw van Jacques Necker, minister van Financiën van Lodewijk XVI) in het voormalige klooster van Benedictines Notre-Dame-de-Loisse. Dit hospice, genoemd Necker Hospital in 1802, werd onderscheiden door menselijke zorg, met een bed per patiënt, een zeldzaamheid op dat moment. Tegelijkertijd werd het ziekenhuis voor zieke kinderen, 's werelds eerste kinderziekenhuis, in 1802 opgericht door de Algemene Raad van Ziekenhuizen van Parijs op de site van het Maison de l'Enfant Jésus, een voormalig weeshuis. Met 250 bedden en een tuin van vijf hectare innoveerde hij door kinderen te scheiden van pathologie en strenge hygiënenormen toe te passen.

De twee aaneengesloten ziekenhuizen fuseerden in de jaren twintig en hielden hun specialiteiten (volwassenen voor Necker, kinderen voor zieke kinderen). De site werd in 1966 gedeeltelijk herbouwd door architect André Wogensky, discipel van Le Corbusier. Onder de historische gebouwen, het Archambault Paviljoen (eind 17e-begin 18e eeuw), overblijfselen van het Koninklijk Huis van het Kind Jezus, en het Neckerplein (1837-1852), ontworpen door Jean-Jacques Huvé, blijven. Deze laatste, geïnspireerd door militaire ziekenhuizen, vormt een vierhoek rond een tuin. In 2008 moderniseerde het Laennec-gebouw (55.000 m2) het moederkindcentrum, ondanks controverses over de sloop van oude gebouwen.

Het ziekenhuis is een plaats van eerste medische wereld: uitvinding van stethoscoop door Laennec (1816), eerste niertransplantatie in Europa (1952), eerste gentherapie (1999), of de beschrijving van het syndroom van Griscelli (1978). Gespecialiseerd in zeldzame ziekten (32 gelabelde centra) en genetica (Institut Imagine opgericht in 2007), biedt het plaats aan 20% van de patiënten buiten het Île-de-France. De zevenpolige organisatie (pediatrie, noodgevallen, onderzoek) en haar aansluiting bij de Université Paris-Cité maken het tot een belangrijke speler in medische innovatie.

Het beschermde architecturale erfgoed omvat de gevels van het Archambault Pavilion, het Neckerplein, en de Laënnec Courtyard, die sinds 2006 als historische monumenten worden genoemd. Het ziekenhuis herbergt ook een werk van Keith Haring (1987) in een trappenhuis. Tegenwoordig combineert het behoud van klassieke gebouwen (zoals het voormalige Benedictijnse klooster) en moderne infrastructuur, die de gezamenlijke evolutie van zorg en erfgoed symboliseren.

Zijn rol in medische opleiding en onderzoek is historisch: figuren als Jean-Louis Baudelocque (pediatrie), Félix Guyon (urologie), of Claude Griscelli (immunologie) hebben er geoefend. De site, uniek geografisch onder ziekenhuisgroepen in Parijs, blijft een referentie voor pediatrische noodsituaties, genetische ziekten en transplantaties, met behoud van architectonische elementen van de 17e, 18e en 19e eeuw.

Externe links