Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het nieuwe stadscentrum van Douvaine, gelegen in Haute-Savoie, is een avant-gardistisch architectonisch project dat in 1972 door burgemeester Jacques Miguet werd gelanceerd. Ontworpen door het paar architecten Claude Costy en Pascal Häusermann, onder de stedelijke leiding van Jean-Louis Chanéac, was het gericht op het creëren van een innovatief stadshart, het combineren van winkels, openbare voorzieningen en modulaire huisvesting. Het driedimensionale landgebruiksplan (POS) dat door Chanéac werd ontwikkeld, stelde het luchtverkeer en het volumetrische ruimtelijke beheer voor, waarbij het traditionele concept van percelen land werd opgegeven.

Het project omvatte een ronde centrale plein omgeven door arcades, een 30 meter mast met een toeristisch platform, een winkelcentrum van 30 tot 50 winkels, en voorzieningen zoals een Olympische zwembad, een kleuterschool, een multifunctionele hal en een hostel. De wooneenheden, genaamd Domobiles, moesten modulaire plastic cellen zijn, gemonteerd en naar believen gedemonteerd, beheerd door een lokaal geleid vastgoed maatschappelijk middenveld (SCI). Deze huizen, verspreid over openbare grond, moesten worden verbonden door bruggen uitgerust met pijpen.

Het project begon in 1972, maar werd gekenmerkt door financiële en politieke moeilijkheden. De eerste olieschok van 1973 struikelde over de kosten van de Domobiles, waardoor de realisatie ervan terugliep tot enkele elementen zoals de kleedkamers van de multifunctionele ruimte. In 1977, na de nederlaag van Jacques Miguet, werd het project stopgezet. Alleen de kleuterschool (1977-1978), de multifunctionele zaal (geïnhuldigd in 1974), een deel van de arcades van het centrale plein en een schuilplaats voor elektrische transformatoren werden voltooid.

De kleuterschool, ontworpen door Claude Costy, onderscheidt zich door zijn architectuur in samengevoegde bollen, met een centrale koepel beschutting kantine en speelkamer. De multifunctionele kamer, met een diameter van 50 meter, was geschikt voor 1.500 personen en herbergde een multi-sport partij, stands, en een opgehangen bekken. Fouten (ontsnappingen, defecte afwerkingen) leidden echter tot de vervanging van het gebogen dak in 1983. De arcades, gedeeltelijk verwoest in de jaren negentig, werden vervolgens gebruikt als basisschool.

Lang controversieel, het project werd bekritiseerd voor zijn kosten en architectuur beschouwd als utopisch. Na decennia van degradatie en veranderingen (levende verf, gedeeltelijke vernietiging van arcades) werd zijn erfgoedwaarde erkend: het werd in 2003 door de DRAC als 20e eeuws erfgoed bestempeld en in 2017 als historisch monument. Vandaag de dag blijft het het enige gebouwde voorbeeld van toekomstige stedenbouw in Frankrijk en een zeldzame set bull-architecturen.

Externe links