Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De huizen met balken in de Noord-Agenas vormen een zeldzaam architectonisch complex, gebouwd tussen het laatste kwart van de 15e eeuw en het begin van de 16e eeuw. Deze huizen, geïdentificeerd vanaf 1971 door François Fray en de Association des Amis du Pastourais, zijn geconcentreerd rond de kantons van Villeréal en Castillonnes, met een verspreiding naar Issigeac en Villeneuve-sur-Lot. Hun opgebouwde techniek in vierkante logs weerspiegelt aanpassing aan lokale hulpbronnen in een bos gemarkeerd gebied. Hun late ontdekking wordt verklaard door hun geografische isolement en hun discrete integratie in het landelijke landschap.

De naam "stack houses" komt van onderzoekers uit de 20e eeuw, waaronder François Fray, die deze term in zijn werken populair maakte. Jules Momméja vergeleek deze constructies sinds 1903 met Scandinavische modellen en benadrukte hun originaliteit in Frankrijk. Dit type architectuur, hoewel aanwezig in andere gebieden (zoals de Savoy of de Dauphiné), heeft niet dezelfde naam: het wordt dan aangeduid als "gebouwen in kamer-op-stuk," geleend van Canadese woordenschat. Hun specificiteit ligt in hun techniek van crêpt boards met groeven en tabbladen, gemonteerd zonder nagels of mortieren.

Hun constructie maakt deel uit van een naoorlogse historische context van Honderd jaar (na 1453), een periode waarin de Agenas en de Périgord, verwoest door conflicten en pest, werden aangevuld dankzij migrerende golven afkomstig uit het Centraal Massief (Rouergue, Quercy, Auvergne) en de Poitou. Lokale heren en abdijen boden land aan om te ontruimen in ruil voor de bouw van een huis, waardoor de vestiging van deze families bevorderd werd. Deze huizen, vaak geassocieerd met schuren, illustreren de internationale architectuur in verband met wederopbouw en landbouw.

Zeven van deze huizen werden tussen 1991 en 1992 geclassificeerd of als historische monumenten genoemd, waaronder twee in Sainte-Sabine-Born: het huis van Saint-Germain (ingedeeld) en het huis en de schuur van de Jouandis (ingedeeld). Deze bescherming onderstreept hun etnologische en archeologische interesse, vooral vanwege hun anciënniteit en zeldzaamheid. Een dendrochronologische studie bevestigde hun datering tussen 1475 en 1525 en maakte waardevolle getuigen van de late middeleeuwse landelijke habitat.

De huizen van Sainte-Sabine-Born onderscheiden zich door hun gemengde structuur: sommige combineren houten panelen, vullen gestapelde planken en metselwerk (mellons). Hun rechthoekige plan, hun stenen basis en hun tenon-mortaise bijeenkomsten onthullen verfijnd vakmanschap. Het Jouandi Huis, geclassificeerd in 1996, omvat zelfs een aangrenzende schuur, die de integratie van woon- en werkruimten toont. Deze gebouwen, hoewel in de 19e eeuw getransformeerd, behouden opmerkelijke originele elementen.

Hun behoud maakt deel uit van een bredere benadering van de waardering van het aquitaine landelijke erfgoed, vaak onbekend. Het werk van onderzoekers als François Fray, Pierre Deffontaines of Christian Lassé heeft deze constructies gedocumenteerd, terwijl ze hun banden met andere Europese tradities (Noorwegen, Canada) benadrukken. Vandaag vormen ze een identiteitsmarkering van de Noord-Agena's, tussen Périgord en Guyenne, en een tastbare getuigenis van de dynamiek van de herbevolking na middeleeuwse crises.

Externe links