Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-Bonne-Nouvelle, gelegen aan de Rue de la Lune in het 2e arrondissement van Parijs, is een neoklassiek gebouw gebouwd tussen 1823 en 1830 door architect Étienne-Hippolyte Godde. Het volgt twee vroegere religieuze gebouwen: een 16e eeuwse kapel gewijd aan Saint Louis en Saint Barbe, verwoest in 1590 door de Liga, dan een 17e eeuwse kerk, gebouwd op initiatief van Anne van Oostenrijk na de aankondiging van haar zwangerschap. Deze tweede kerk, die tijdens de Revolutie goed nationaal werd, werd in 1822 afgebroken vanwege de staat van degradatie.

De huidige bouw, gebaseerd op palen, omvat de klokkentoren van de zeventiende eeuw, het enige overblijfsel van het vorige gebouw. Zijn basiliek vlak, zonder transept, omvat een centrale schip geflankeerd door bodems, gescheiden door dorische kolommen. Het koor herbergt een achthoekige Baptisterie toegankelijk door middel van zeven stappen, symboliserende hoofdzonden, en grote schilderijen, waaronder de Aankondiging van Giovanni Lanfranco (1619-1620) en De Maagd en Kind van Cigoli (1601), beide van Italiaanse oorsprong.

Gerangschikt als historisch monument in 1983, de kerk is beroemd om zijn orgel ontworpen door John Abbey in de late 19e eeuw, gerestaureerd in 1950 en 1988. Ze gaf haar naam aan de wijk Bonne-Nouvelle en aan een metrostation. Sinds 1989 is de parochie toevertrouwd aan de Neocatechumenal Way, en de kerk is gewijd aan Our Lady of Good News, beschermheilige van de media (radio, televisie).

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door figuren als Abbé Jacques-François Favre, een refractaire priester in 1787, of Anne van Oostenrijk, wiens legende moederschap verbindt met de stichting van het tweede gebouw. De kunstwerken omvatten ook schilderijen van Philippe de Champaigne, Claude Vignon en een serie schilderijen van Nicolas-Auguste Hesse ter illustratie van L-Annunciation en La Visitation.

De neoklassieke gevel is architecturaal ingericht met een dorische zuil en een driehoekig pediment. De ongebruikelijke noord-zuid oriëntatie plaatst de poort rue de la Lune en het bed rue Beauregard. Het interieur, voltooid in 1836 door Abel de Pujol en Hesse, combineert klassieke invloeden en religieuze symboliek, als de apocalyptische grijsheid van het koor.

Externe links