Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame-de-l'Assomption de Lescar Kathedraal is ontstaan in een 10e eeuws klooster, getransformeerd in een regelmatig hoofdstuk in de 12e eeuw. Het huidige gebouw, gebouwd in 1120 door bisschop Guy de Lons, werd ingewijd in 1145. Het vervangt een eerste kathedraal verwoest door de Normandiërs in 841, vervolgens gevestigd in Nederstad. De site, heropgericht op een defensieve heuvel, vroeger gehuisvest een Baptisterium gewijd aan de heilige Johannes de Doper, vervangen door een kapel "Saint Mary" opgericht door een berouwvolle soldaat, Loup-Fort.

Vanaf de 15e eeuw werd de kathedraal de necropolis van de familie van Albret, koningen van Navarra, beschutting van de graven van François Phébus (1483), Catherine van Navarra, John d'Albret, en Henri II d'Albret met Marguerite d'Angoulême, grootouders van Hendrik IV. Bijgenaamd de "Saint-Denis Bearnais," werd het geplunderd tijdens de Religieoorlogen: in 1569 vernietigden de protestantse troepen van Montgomery het kasteel van Saint-Galactoire, verbrandden haar relieken en ontheiligden het graf van Guy de Lons. De goederen van het hoofdstuk, in beslag genomen tussen 1570 en 1573, werden gedeeltelijk verkocht, en de kanonnen verbannen tot 1610.

Het gebouw leed een grote verslechtering: gedeeltelijke instorting van de kluis rond 1600, verlies van begrafenisornamenten van de koningen van Navarra, en vernietiging van de episcopale archieven tijdens de revolutie. De kathedraal was een historisch monument in 1840 en genoot van restauraties in de 19e eeuw, waaronder het 12e eeuwse romaanse mozaïek (Moorse jachtscène) en gesneden hoofdsteden met bijbelse taferelen. De 16e-eeuwse kraampjes, die in 1836 en 1859 werden verplaatst, illustreren de katholieke figuren van Bearnais.

De romaanse bedzijde, het gewelfde schip in een wieg, en de transversale kinderbedbodem kenmerken zijn architectuur. Gebouwd in Lasseube zandsteen, herbergt het ook een romantisch orgel van Georges Wenner (1869), geclassificeerd in 1972. Claustrale gebouwen, nu uitgestorven, vormden ooit een gesloten stad met klooster (XIVde eeuw), sacristie, en canon huisvesting. Het klooster, gebruikt als graf tot de 18e eeuw, werd verwoest na 1722.

De opgravingen van 1928-1929 onthulden de koninklijke kluis van de vorsten van Navarra, wiens beenderen, geïdentificeerd door antropologen, werden begraven in zes doodskisten met hun initialen. De kathedraal, die in 1793 werd verlaten en werd omgetoverd tot de tempel van de rede, herwon zijn religieuze functie na 1801 en werd een co-kathedraal van het bisdom Bayonne-Lescar-Oloron. Recente restauratiecampagnes (sinds 2006) zijn erop gericht de muurschilderingen en mozaïeken te behouden, verzwakt door klimaatschommelingen.

Externe links