Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-la-Joie de Pontivy Basiliek, gelegen aan de Place Bourdonnay-du-Clézio, is een kleine katholieke basiliek gebouwd in het hart van de middeleeuwse stad. De bouw begon in 1533, zoals blijkt uit de gedenksteen van de Westerse poort, gelegd op 29 april van dit jaar. De parochianen, geconfronteerd met de leeftijd van hun voormalige kerk Saint-Ivy, ondernam dit ambitieuze project aan het Latijnse kruis, financieel ondersteund door Claude de Rohan, bisschop van Cornwall, wiens wapens altijd de dubbele deur van de toren sieren. Het gebouw wordt gedomineerd door lokale materialen, Pontivy graniet en Briover schist, die de geologische bronnen van de regio weerspiegelen.

In de 17e eeuw trof een epidemie van dysenterie Pontivy in 1695-1696. De inwoners, die de Maagd Maria aanroepen, beloven om een eeuwigdurende lamp in zilver te bieden als de pest ophoudt. Op 11 september 1696 werd de belofte gehouden: de lamp werd verlicht in de kapel Saint-Ivy, en de kerk nam de naam Notre-Dame-de-Joie. Deze Mariaanse sekte, al geworteld sinds de 16e eeuw, gaat vandaag verder met een jaarlijkse pardon, gevierd elke tweede zondag in september. Het gebouw onderging grote veranderingen aan het einde van de 18e eeuw, dankzij de hertogen van Rohan, dan in 1886, met de toevoeging van een stenen pijl en de uitbreiding van de kusten om een groeiende bevolking tegemoet te komen.

Het westelijke portaal, een meesterwerk van flamboyante sculptuur, onderscheidt zich door zijn twee baaien in mand baai, versierd met gebladerte (vine en eiken) en opgestegen door bloeiende onderscheidingen. De opengewerkte lenzen van de zuilen herinneren aan de toppen van het wapenschild van Rohan, een invloedrijke familie in Bretagne. Binnen, het altaarstuk (1725-1782), Louis XV stijl, herbergt een gesneden groep van de Heilige Familie en een niche gewijd aan Saint Ivy, patroonheilige van de parochie. Het grijze marmeren altaar, gemarkeerd met de naam van Jehovah in het Hebreeuws, is ook een historisch symbool: het is daar dat de Federaten hun daad van vereniging in 1790, met behulp van voor de eerste keer het motto "Leven vrij of sterven" ondertekenen.

De basiliek heeft in 1925 een historisch monument voor zijn portaal en toren, en dan in zijn geheel in 2018, de basiliek behoudt opmerkelijke meubels: 16e- 18e-eeuwse beelden (Onze Vreugde Vreugde in eik, Saint Catherine), een adelaar-lutrine aangeboden door de Rohan, en 19e-eeuwse glas-in-lood ramen ondertekend Laumonnier. Het gerestaureerde Cavaillé-Coll-orgel (1836) en de eeuwigdurende lamp, altijd opgeschort, bestendigen de herinnering aan de oude geloften. In 1959 verhief paus Johannes XXIII de kerk tot de rang van kleine basiliek, die zijn geestelijke en erfgoed belangrijk.

Externe links