Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-La-Salette werd opgericht in 1853, toen de religieuze van Saint Vincent de Paul stichtte een weeshuis in het 15e arrondissement van Parijs. Na de wonderbaarlijke genezing van drie wezen werd in 1858 een eerste kapel gewijd aan de Heilige Harten van Jezus en Maria gebouwd en in 1886 uitgebreid. Deze kapel, verwoest in 1969, maakt plaats voor een modern huis voor jongeren, terwijl het huidige oratorium tussen 1963 en 1965 werd opgericht om tegemoet te komen aan de geestelijke behoeften van een groeiende wijk.

Het ontwerp van de nieuwe kerk, toevertrouwd aan architecten Henri Colboc en John Dionis van het Stay, maakt deel uit van de liturgische vernieuwing als gevolg van het Tweede Vaticaans Concilie. Gebouwd op oude steengroeven en ondersteund door 26 putten, werd het gewijd op 19 september 1965 door bisschop Pierre Brot. De ronde architectuur in ruw beton, gekenmerkt door een open kegel die een koplof oproept, en de 16 gebrandschilderde glasramen die liturgische liederen symboliseren, maken het een uniek voorbeeld van het religieuze erfgoed van de twintigste eeuw.

Het schone interieur, zonder overbodige decoratie, benadrukt een ovaal altaar in massieve travertijn van 2,5 ton en banken geërfd van de oude kapel. De kerk herbergt ook een reeds bestaand heiligdom, met behoud van de relikwieën van de Curé d'Ars, de stichters van de gemeente (Clément Myionnet, Maurice Maignen), evenals de graven van de Gezegende Henri Planchat, die tijdens de commune zijn neergeschoten, en de eerbiedwaardige Jean-Léon Le Prévost. Het label "Heritage of the 20th Century" in 2011 combineert nu cultus, historisch geheugen en culturele programmering, met name dankzij het Danion-Gonzalez-orgel uit 1970.

Het walnootportaal, gekerfd door Jean-Marie Baumel en bekroond door de Prix Puvis de Chavannes, vertegenwoordigt de Maagd van La Salette en de kinderen die getuige waren van haar verschijning. Dit artistieke detail, zoals de glas-in-lood ramen van Paul Martineau en Joseph Archepel, onderstreept de mystieke dimensie van de plaats, terwijl tegelijkertijd verankerd in gedurfde architectonische moderniteit. In 2015 vierde de parochie het 50-jarig bestaan van de toewijding van het gebouw en markeerde haar blijvende rol in het spirituele en gemeenschapsleven van de wijk.

Externe links