Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame de Tulle werd opgericht in de 7e eeuw met de oprichting van een klooster, verwoest door de Normandiërs in 846 en herbouwd in de 9e eeuw. In de 11e eeuw, onder leiding van pater Willem van Carbonnières en met de steun van paus Urban II, begon de welvarende benedictijnse abdij in 1103 de bouw van een nieuwe abdij. De werken, oorspronkelijk romans, evolueren naar Gothic in de 13e eeuw, zoals blijkt uit het huidige klooster, nu omgezet in een museum.

In 1317 werd de abdij kathedraal met de oprichting van het bisdom Tulle, afkomstig uit die van Limoges. Het monument onderging grote omwentelingen tijdens de revolutie: in 1793 werd het omgevormd tot een tempel van Reden, geplunderd en vervolgens gebruikt als een kanonfabriek. De ineenstorting van de koepel in 1796 leidde tot de vernietiging van het transept en koor, waardoor het gebouw werd teruggebracht tot zijn huidige schip, dat in 1805 was aanbeden.

De klokkentoren, een meesterwerk van de 13e tot de 14e eeuw culminerend op 73 meter, wordt gekenmerkt door een achthoekige pijl na een brand in 1645. Recente restauraties (2013 Het interieur, nuchter en helder, herbergt middeleeuwse Schals, een standbeeld van Sint Johannes de Doper (16de eeuw), en een geclassificeerd neoklassiek orgel, meerdere keren gerestaureerd tussen 1975 en 2002.

Een historisch monument in 1862, de kathedraal illustreert de architectonische overgangen tussen romaanse en gotische, terwijl de stigma's van revolutionaire omwentelingen. Zijn klooster, zijn limousine portal met veelhoekige boog, en zijn spirituele rol maken het een symbool van het Corbezaanse erfgoed, gevierd tot filatelie met een stempel uitgegeven in 2003.

Externe links