Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-des-Marais de Montluel, gelegen in de Ain regio Auvergne-Rhône-Alpes, heeft zijn oorsprong in een 11e eeuwse legende: een standbeeld van de Maagd Maria, ontdekt in de moerassen grenzend aan de Rhône, zou de bouw van een kapel buiten de stadsmuren hebben geïnspireerd. Dit bescheiden gebouw, dat een plaats van bedevaart werd, verslechterde door de eeuwen heen, en eiste de wederopbouw vanaf ongeveer 1380 op de veronderstelde locatie van een middeleeuwse priorij. De werken, daterend uit de 17e eeuw, verklaren de coëxistentie van Romaanse, gotische en renaissancestijlen, met name in de kapellen gefinancierd door Philibert Pupunat in 1530.

De kerk werd in 1530 tot collegiaal status verheven door een zeepbel van paus Clement VII, die zijn religieuze belang onderstreepte. Hij verwelkomde belangrijke figuren van het katholicisme: de heilige Franciscus de Sales, wiens overblijfselen daar werden tentoongesteld in 1622 tijdens zijn overplaatsing naar Annecy, en de heilige Jeanne de Chantal, vereerde na zijn bezoek in 1641. Het gebouw, gedeeltelijk genoemd als een historisch monument in 1982 (exclusief klokkentoren en westelijke gevel), onderging een uitgebreide renovatie in 1971. Zijn afsluiting voor ontheiliging in 2015 herinnert aan de hedendaagse uitdagingen van het behoud van het heilige erfgoed.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn drie beuken met verschillende stijlen: gewelfde gewelven, dogische kruisen en gekaaide plafonds, de laatste zeldzaam in Frankrijk (alleen aanwezig in Montluel en Annecy). De gevel, die voornamelijk is gebouwd in kiezels van de Dombes moraine, weerspiegelt deze diversiteit met een centraal ogivaal portaal en secundaire deuren met driehoekige frontons. Het gebruik van lokale materialen en de superpositie van tijdperken maken dit een uniek getuigenis van de artistieke en spirituele evolutie van de regio.

Externe links