Legendarische oorsprong 1325 ou 1355 (≈ 1355)
Zomer sneeuwval leidt de stichting.
1494
Traditionele voltooiing
Traditionele voltooiing 1494 (≈ 1494)
Einddatum volgens lokale traditie.
1484–1510
Hoofdconstructie
Hoofdconstructie 1484–1510 (≈ 1497)
Bouw van de huidige gotische kerk.
XIXe siècle
Belangrijke transformaties
Belangrijke transformaties XIXe siècle (≈ 1865)
Het toevoegen van de pijl en interieur herschikking.
14 décembre 1928
Historisch monument
Historisch monument 14 décembre 1928 (≈ 1928)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: inschrijving bij decreet van 14 december 1928
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
Notre-Dame-des-Neiges Kerk in Trie-sur-Baïse is een gotisch religieus gebouw gebouwd tussen 1484 en 1510, hoewel de lokale legende dateert uit 1325 of 1355. Volgens deze traditie werden de notabelen van de stad, die geen overeenstemming konden bereiken over de locatie van de kapel, geleid door een wonderbaarlijke sneeuwval in augustus, die een kruisvormig terrein onthulde. De bouw van de huidige kerk begon in de 15e eeuw en eindigde in 1494, hoewel latere veranderingen, vooral in de 19e eeuw, veranderde zijn verschijning.
Het zuidelijke gotische gebouw onderscheidt zich door een uniek schip van zes spanten, een veelhoekig koor en bijbelse glas-in-loodramen. Zijn klokkentoren, 27 meter hoog met een pijl van 6 meter, werd voltooid in de 19e eeuw, waardoor zijn totale hoogte meer dan 50 meter. De kluis van het schip, in bakstenen met kernkop kruisen, contrasteert met de stenen elementen van diagonalen en formaties, typisch voor de lokale architectuur.
Een historisch monument in 1928, de kerk onderging grote veranderingen in de 19e eeuw, zoals de toevoeging van een walk-in en muurschilderingen in het koor. De legende van de stichting, gekoppeld aan zomersneeuw, blijft een centraal element van zijn identiteit, hoewel architectonische sporen een meer complexe geschiedenis onthullen, gekenmerkt door opeenvolgende herontwikkelingen.
Oorspronkelijk een collegiale kerk, werd het een parochiekerk na de sloop van een eerste gebouw in de 19e eeuw. Zijn transept, bedekt met gewelven met alernes en derdeons van de 16e eeuw, en zijn zijkapellen getuigen van zijn stilistische evolutie. De gebruikte materialen, zoals steen en kiezels voor de klokkentoren, weerspiegelen lokale bronnen en middeleeuwse bouwtechnieken aangepast aan regionale beperkingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen