Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-et-Saint-Nicolas de La Cotinière vervangt een middeleeuwse kapel begraven door windzanden, waarvan slechts een paar resten in de buurt van de Rue de la Chapelle. Door de eeuwen heen hebben erosie en klimatologische omstandigheden bijna elk spoor van dit eerste heiligdom gewist, wat de uitdagingen van het eilandmilieu weerspiegelt.

In de jaren 1950 leidde de bevolkingsgroei van La Cotinière en de behoefte aan een plaats van aanbidding voor zeilers tot de bouw van een nieuwe kapel. In 1957 ingehuldigd onder de naam Notre-Dame des Flots, lijdt deze, ontworpen door Angelo Bridda, snel onder de instabiliteit van de grond: muren uit elkaar en toren ingestort leiden tot sluiting in 1960. Het project omvatte bewoners, waaronder Martin families (donoren van het land) en zee vrijwilligers of boeren.

De huidige kerk is geboren op initiatief van de parochiepriester-dean Kieffer en zijn broer, architect Jean Kieffer, die een minder blootgestelde locatie kiezen. De eerste steen werd gelegd op 10 juli 1966 door bisschop Verdet, bisschop van La Rochelle, en het gebouw werd gewijd op 20 mei 1969 onder zijn huidige naam. Zijn driehoekige plan, dat de ster van de Trinity en David oproept, bevat modernistische glas-in-lood ramen in azuurblauwe tinten, een eerbetoon aan de vermiste matrozen.

De klokkentoren is de thuisbasis van drie klokken, gesmolten in 1970 door de Paccard gieterij van Annecy en genoemd op 12 juli van hetzelfde jaar. Deze geluids- en visuele elementen versterken de verbinding tussen het heiligdom en de maritieme gemeenschap en markeren het architectonische anker van het eiland Oléron in de 20e eeuw.

Externe links